Les Saintes, Marie-Galante en Guadeloupe

Op 29 december zeilden Jeroen, Rajesh en ik verder naar Les Saintes. Team Mabul besloot om nog een dag langer in Dominica te blijven en te gaan duiken. Zij komen op 31 december aan in Les Saintes. Les Saintes is een eilandengroep gelegen in de Caribische Zee, net ten zuiden van Guadeloupe. Het bestaat uit twee grote eilanden, Terre-de-Haut en Terre-de-Bas, evenals verschillende kleinere eilanden. 

We hadden in de windvoorspellingen gezien dat er een harde wind zal staan de komende dagen van rond de 25 knopen. Van Portsmouth, Dominica naar Les Saintes is het 24 NM zeilen. We vertrokken om 9.00 uur in de ochtend en hebben er rekening mee gehouden dat zodra we het eiland Dominica voorbij zijn we direct met deze harde wind te maken zullen krijgen en hadden de fok, het grootzeil en de mizzen al gereefd. Het is even schrikken als we het eiland voorbij bent en we de wind hard in onze zeilen komt. Maar na een paar minuten zijn we er weer gewend aan de deiningen en vallen Jeroen en Rajesh al snel in slaap. We gaan met windsnelheden tussen de 25-30 knopen en een mooie bootsnelheid tussen de 8.5 en 9.6 knopen richting Les Saintes. Onderweg moeten we rekening houden met de stromingen tussen de eilanden. Het gebied rond Les Saintes staat bekend om zijn sterke stromingen, dus het is belangrijk om voorzichtig te navigeren en goed op de snelheid en koers te letten. Drie uur later liggen we alweer veilig geankerd in de baai van Le Pain de Sucre. De baai van Le Pain de Sucre is een populaire plek voor zeilers en we hadden het geluk een plekje te vinden naast de boot Take Five, die wordt bemand door Emmanuel, Suzi, Candice en hun zoon Michael. Hun andere dochter Roxanne is momenteel op bezoek bij haar vriend in Argentinië.

De volgende dag besloten Jeroen en ik, samen met Emmanuel en Suzi het eiland te verkennen en een wandeling naar het dorp te maken. Rajesh, Candice en Michael besloten om te gaan zwemmen. De wandeling was niet moeilijk en het uitzicht vanaf de top was absoluut mooi. We konden bijna alle eilanden van Les Saintes zien, maar ook Guadeloupe en Marie Galante en de harde wind op de Caribische Zee. Aan de drukte in het kleine stadje Les Saintes, dat bekend staat om zijn charmante straatjes, kleurrijke huizen en heerlijke zeevruchten, moesten we even wennen. Overal rijden golfkarretjes, elektrische steps, fietsen en scooters. Daarnaast worden er dagelijks diverse veerboten vol bezoekers afgezet, waardoor de straten erg vol waren. We hebben wat gedronken bij een café en op de terugweg bij de supermarkt wat lokale honing en stokbrood meegenomen. 

Op Oudejaarsdag doen Jeroen en ik onze laatste boodschappen voor die avond. We hebben besloten dat iedereen iets te eten maakt en we dit gezamenlijk zullen opeten aan boord van Take Five. Rond 15.00 uur in de middag kwam ook de boot Mabul de baai binnen varen en ook zij hebben zeer harde wind ervaren. Het was een pittige maar erg mooie zeiltocht voor ze. Oudejaarsavond op de boot Take Five was een onvergetelijke ervaring. De avond begon en iedereen had iets te eten en te drinken meebracht om te delen. Het was indrukwekkend, om de diversiteit aan voorgerechten, hoofdgerechten en desserts te zien. Terwijl we genoten van het heerlijke eten en drinken, kwamen de gesprekken en gelach los. Naarmate de klok dichter bij 00.00 uur kwam werden we plotseling opgeschikt door vuurwerk aan de kust om 23.25 uur. Zeer onverwacht genoten we van een spectaculaire weergave van kleuren en vormen, en zagen we de nachtelijke hemel oplichten. Het hoogtepunt om middernacht was toen we het glas hieven en de komst van het nieuwe jaar 2023 vierden met champagne en chocolade. Oudejaarsavond op de boot Take Five was een onvergetelijke ervaring, vol gelach, heerlijk eten en een geweldige sfeer. Het was een avond die we altijd zullen herinneren en koesteren.

Op 2 januari bracht ons zeilavontuur ons naar Marie Galante, een eiland in Guadeloupe. De reis was uitdagend, omdat we tegen de wind in moesten, wat betekend dat we geregeld overstag moeten gaan. Het werd echter al snel een reis met onvergetelijke herinneringen. Een van deze herinneringen was het verliezen van onze dinghy terwijl we op zee waren. Rajesh merkte dat het touw was gebroken toen hij op het punt stond de vislijn uit te werpen, en zag onze dinghy in de verte wegdrijven. Snel haalden we onze zeilen naar beneden en zetten we de achtervolging in. Met volle kracht vooruit konden we de bijboot inhalen en heb ik de boot vakkundig voor de bijboot gepositioneerd. Jeroen sprong vervolgens in het water en klom aan boord van de dinghy. Toen Jeroen eenmaal aan boord was, gooide hij een lijn naar Rajesh op de boot, die hem kon vangen en de dinghy weer kon vastmaken aan onze boot. Na ongeveer 20 minuten inspanning was de dinghy weer veilig achter de boot en konden we weer koers zetten richting Marie Galante. Dit was weer een goed voorbeeld van teamwerk en een oefening in de man-over-boord-procedures. Om 17.15 uur konden we dicht bij de Saint Louis voor anker gaan.  

Samen met Mabul hebben we ervoor gekozen om een auto te huren om het eiland te verkennen en de vele bezienswaardigheden te bezoeken. Dit gaf ons de vrijheid om het eiland in ons eigen tempo te verkennen en om te stoppen bij de populaire bezienswaardigheden zoals de Eco-musée de Marie Galante, Habitation Roussel Trianon, Distillerie Bielle, Distillerie Bellevue, Moulin de Bezard,Viewing point Pisiou, Anse Canot en Anse de Mays. Het Eco-musée de Marie Galante is een museum op het eiland Marie Galante dat zich richt op de geschiedenis en cultuur van het eiland, inclusief de productie van suiker en rum. Habitation Roussel Trianon is een voormalige suikerrietplantage op het eiland Marie Galante die is omgebouwd tot museum. Distilleerderij Bielle is een rum stokerij. Het staat bekend om zijn gerijpte rum, die meerdere jaren in eikenhouten vaten rijpen. We proeven diverse soorten en kopen diverse soorten. Distilleerderij Bellevue is een andere rum stokerij. De distilleerderij produceert op traditionele wijze een verscheidenheid aan gerijpte en gearomatiseerde rum. Ook hier proeven en kopen we diverse soorten lokale rum en olijfolie (uit Griekenland). Moulin de Bézard is een windmolen op het eiland Marie Galante die in het verleden werd gebruikt om suikerriet te malen. Uitkijkpunt Pisiou is een schilderachtig uitkijkpunt vanaf het eiland Marie Galante op de Atlantische oceaan, dat een panoramisch uitzicht biedt. Anse Canot is een strand gelegen op het eiland dat bekend staat om zijn heldere water en vele schildpadden. Eenmaal aangekomen was het erg druk en lag iedereen handdoekje aan handdoekje. We besloten om iets verder te rijden naar het strand Anse de Mays. Ook hier zouden schildpadden moeten zwemmen, maar die hebben we niet gezien. Wel hebben we heerlijk gezwommen in de golven en genoten van enige verkoeling. 

De zonsondergang hebben we bewonderd in de baai waar we liggen onder het genot van een rumpunch en stokbrood. Daarna hebben we een paar dagen rustig aan gedaan. In de middag zo nu en dan naar het strand voor een wandeling en wat spelletjes op het strand. Marie Galante was een eiland waarvan we nog niet eerder gehoord hadden en ons aangenaam heeft verrast. 

Op 6 januari zeilen we een klein stukje naar de overkant naar Pointe-á-Pitre. Aan boord van Mabul heeft de afgelopen 3,5 week de moeder van Alex meegezeild. Hier in Pointe-á-Pitre, Guadeloupe vliegt ze weer terug naar Duitsland. De ankerplek voor onze boot is vreselijk lelijk in een omgeving vol industrie. Hier “kijken” we even doorheen om nog 2 dagen samen te genieten met Petra (moeder van Alex). Pointe-à-Pitre is een stad op het eiland Grande-Terre van Guadeloupe. De stad werd gesticht in de 18e eeuw en is vernoemd naar een nabijgelegen plantage die eigendom was van een Fransman genaamd Pierre. De stad werd snel belangrijk als handelscentrum en tegen de 19e eeuw was het een van de belangrijkste havens in het Caribisch gebied geworden. Tijdens de koloniale periode was Pointe-à-Pitre een belangrijk centrum voor de slavenhandel. Veel tot slaaf gemaakte Afrikanen werden naar de stad gebracht en verkocht op de lokale slavenmarkt. De stad speelde ook een sleutelrol in de suiker- en koffiehandel, waarbij veel van de lokale plantages werden bewerkt door tot slaaf gemaakte Afrikanen. Na de afschaffing van de slavernij in 1848 beleefde Pointe-à-Pitre een periode van economische neergang. Het herstelde zich echter in de 20e eeuw en werd een belangrijk centrum voor toerisme en industrie. In 1946 werd Pointe-à-Pitre een overzees departement van Frankrijk en in 2002 werd het een gemeente van de Franse overzeese regio Guadeloupe. Tegenwoordig is Pointe-à-Pitre het economische en culturele centrum van Guadeloupe. Graffiti en straatkunst zie je op aan de zijkanten van gebouwen, bruggen en andere openbare ruimtes in Pointe-á-Pitre. Veel lokale en internationale kunstenaars maken graffiti-muurschilderingen op het hele eiland, met name in stedelijke gebieden zoals Pointe-à-Pitre. Wat een cultureel theater zou moeten worden, maar door corruptie niet is afgemaakt is uiteindelijk in de COVID-periode in beslag genomen door een groep artiesten die er een graffiti cultureel centrum van hebben gemaakt. Deze kunstwerken verbeelden vaak de lokale cultuur, geschiedenis en sociale kwesties. Straatkunst wordt ook gezien als een manier om buurten nieuw leven in te blazen en kleur en leven in de stad te brengen.

Doordat Karin een taxi regelde voor de moeder van Alex kwamen we erachter dat er die avond Carnaval is in Pointe-á-Pitre. Het carnaval in Pointe-à-Pitre, is een populair jaarlijks evenement dat meestal plaatsvindt in Januari of Februari. Het carnaval biedt kleurrijke kostuums, livemuziek en optochten en is een van de grootste en meest bekende op het eiland. Het carnaval is een viering van de Creoolse cultuur en erfgoed. Dit was zeer goed te zien en vooral te voelen. De spirituele kracht in de liederen, mimiek van de mensen en kostuums, voelde als een schreeuw voor bevrijding.

Karin en Alex bleven nog een dag langer in Pointe-á-Pitre, vanwege het wachten op onderdelen. Wij hebben ervoor gekozen om door te varen naar Pointe Malendure, een kustplaatsje aan de westkust van Guadeloupe dat bekend staat om zijn pittoreske zwarte zandstrand. Het strand is een populaire plek om te duiken en snorkelen, en het natuurreservaat Jacques Cousteau, genoemd naar de beroemde oceanograaf, ligt vlakbij en biedt uitstekende duik- en snorkelmogelijkheden. Rajesh, Jeroen en ik kijken al een tijdje uit om te gaan duiken. Rajesh is, nadat hij de onderwaterwereld heeft leren kennen door te snorkelen, erg gedreven om te leren duiken, en voor Jeroen en mij is het 15 jaar geleden dat we voor het laatst hebben gedoken, dus een opfriscursus is zeer welkom. We hadden het geluk dat er voor de volgende dag 3 plekken beschikbaar zijn, en schrijven ons vol enthousiasme in. We hebben allemaal deelgenomen aan de testduik en waren enthousiast om te zien wat de onderwaterwereld te bieden had. Na de proefduik besloot Rajesh de Open Water cursus te willen volgen, en Jeroen en ik boekten een opfriscursus met twee extra duiken. We kijken ernaar uit om de diepten van de oceaan te verkennen en het unieke zeeleven te ontdekken. De volgende 3 dagen duiken we rond Pigeon Island. Dit is een populaire duikplek in het natuurreservaat Jacques Cousteau. Het staat bekend om zijn heldere water en grote variatie in tropische vissen, en een verscheidenheid aan koraalsoorten. Het is een ideale plek voor beginnende duikers, omdat het ook beschikt over een aantal ondiepe duikplekken. Toen we afdaalden naar de diepten van de Caribische Zee, voelden we ons als een kind in een snoepwinkel en we konden niet wachten om alles verder te verkennen. Terwijl we dieper doken, werd ik begroet door een reeks tropische vissen. Het was alsof je in een gigantische vissenkom zwom, behalve dat er in plaats van één vis honderden waren! Felgekleurde papegaaivissen zwommen sierlijk tussen het koraal, hun levendige tinten contrasteerden scherp met het blauw van het water. Scholen geelvinsnappers schoten door het water, hun zilveren schubben glinsterend in het zonlicht dat vanaf het oppervlak naar beneden filterde. Het koraalrif, een levend ecosysteem dat wemelt van het leven. Rajesh, Jeroen en ik zwommen rond en probeerde elk hoekje en gaatje van het rif verkennend. Na wat voelde als uren, kwamen we met tegenzin boven, met het gevoel alsof we zojuist een magische onderwaterwereld hadden verlaten. Maar het beste deel? We zijn allemaal geslaagd voor onze duikcursus en opfriscursus en nu zijn we klaar voor ons volgende avontuur! Wie weet wat voor soort visvrienden we hierna zullen ontmoeten?