Overtocht Sint-Maarten naar Martinique

Overtocht Sint-Maarten naar Martinique

De afgelopen dagen hebben Jeroen en Rajesh hard gewerkt om diverse klussen aan boord af te ronden. Met een zeer gelukkig vrouw/moeder als resultaat, want ik kan nu zo wassen en/of drogen op de boot en met het nieuwe gasfornuis/oven de lekkerste maaltijden bereiden (wat weer een positief effect heeft op man -en zoonlief J) in mijn ogen dus een win-win situatie. De dag voor vertrek gaan we naar de immigratie om uit te checken en krijgen te horen dat om 16.00 uur de brug open gaat voor uitgaande boten, we halen op tijd het anker op en varen alvast richting de brug, ons niet realiserend dat we al een week in ondiep water liggen (slechts 20cm water onder de kiel) en na tien meter varen lopen we vast aan de grond op een zandbank.. goed gedaan Jeroen.. :-). We zitten goed vast en pogingen om ons met de motor los te varen lijken niet te werken, een harde windvlaag helpt ons. De boot wordt scheef geblazen door een 30 knopen sterke windvlaag en de boot komt los van het zand, moeder natuur heeft ons een handje geholpen en we zijn nog op tijd voor de brug en ankeren daarna in de buiten baai. Eenmaal daar maken we de boot klaar, controleren we of we voldoende te eten hebben voor onderweg en doen we de laatste kleine boodschapjes. Eenmaal terug op de boot hijsen we de dinghy aan de achterkant van de boot op en bergen we de buitenboordmotor van de dinghy op. Op dat moment vaart de kustwacht door de baai en vraagt ons of we net zijn aangekomen, nee we hebben net uitgecheckt en vertrekken morgenvroeg. Hier namen ze in eerste instantie genoegen mee, maar later kwamen ze toch terug om mee de te delen dat ze een controle check wilden doen. Niet alleen de papieren, maar ook met de veiligheid aan boord. Drieman sterk kwam aan boord en hebben naast onze papier ook gekeken naar ons vaarbewijs II, onze flares (hierbij controleren ze vooral de houdbaarheidsdatum), of we voldoende reddingsvesten aan boord hebben, een reddingsvlot en wanneer die voor het laatst gekeurd is en de hoeveelheid brandblussers en of ze nog goed zijn. Uiteindelijk bleek alles goed te zijn en kregen we helaas alleen een mondelinge okay stempel en een vriendelijke behouden vaart gewenst. Het was leuk om een keer te hebben meegemaakt, vooral omdat andere mensen in de baai zeer geïnteresseerd op hun boot aan het kijken waren of alles goed ging. (Misschien herkent iemand dit van campings, waar mensen voor hun tent met een pilsje gaan zitten kijken als er nieuwe mensen aankomen en hun tent moeten gaan opzetten …. ).

We hebben de laatste Predictwind informatie gedownload en alles ziet er gunstig uit voor onze oversteek naar Martinique. Het is een zeiltocht van 240 NM wat ongeveer 2,5 dag zal zijn. We zullen tijdens de reis een halve tot aan de windse koers hebben en een windsnelheid van tussen de 10 en 20 knopen. Woensdag 11 augustus om 11.15 uur geven we de zee een slokje rum voor de blessing van een goede overtocht en geven we onszelf een pilletje om zeeziekte te voorkomen. Om 11.30 uur halen we het anker op en varen we Simpson Bay uit. Al vrij snel nadat we de baai uit zijn hijsen we de zeilen en zetten we koers op Martinique. Tijdens onze reis zullen de diverse eilanden passeren, waarvan we er nog een aantal zullen gaan bezoeken als we over een paar maanden weer richting de Bahama’s gaan. We zeilen met een lekkere snelheid tussen de 6 en 7,5 knopen. Al snel zie je de vliegende vissen weer uit het water springen en dan vliegen ze boven het wateroppervlak. Ze raken het wateroppervlak een keer of drie aan waarna ze weer onder water duiken. Soms zie je ze met een paar te gelijk en dan weer een hele groep. We hebben ook een dolfijn gezien!

Al snel wordt Sint-Maarten kleiner en gaat de zon langzaam onder. Na het avondeten gaat ons oversteekschema in. Voor nu betekent dat een van ons naar bed gaat om te slapen, de ander in de cockpit blijft slapen en iemand aan het roer zit. Elke drie uur wisselen we van plek. Het is bijna volle maan en hierdoor is de hemel mooi verlicht en heb veel zicht over zee tijdens het nachtzeilen. Op de eilanden van St. Kitts en Nevis die we onderweg tegen komen branden overal lichtjes. Dit draagt allemaal bij dat het een stuk comfortabeler zeilen is dan de vorige overtocht. 

Je leert op een zeilboot niet alleen zeilen, maar ook initiatief en beslissingen nemen. Hoe relaxed zeilen ook kan zijn, soms kunnen beslissingen niet uitgesteld worden. Soms wil je wel een bepaalde koers blijven zeilen, maar maakt de kracht van de stroming en kracht van de wind het niet altijd mogelijk om deze aan te houden of wordt je toch dichter naar de kust gedrukt dan je zou willen. Hierdoor kan het noodzakelijk zijn om de koers aan te passen of te veranderen. Het kan ook in ene keer harder of juist zachter gaan waaien waardoor je per direct zeil moet innemen (reven) of juist meer zeilen moet hijsen. Handelingen moeten hierdoor soms per direct besloten en uitgevoerd worden. Keuzes moeten bijgesteld worden al naar gelang de situatie van het moment. Dit is in het begin in je eentje zeker niet makkelijk, maar door het mee te maken en te doen voelt het steeds comfortabeler. Uiteindelijk begint alles met een beslissing. Het mooie van een zeiltocht is dat geen enkele zeiltocht lijkt op een andere en dat is goed zo. Door je aan te passen aan wat er op je pad komt en door je te laten leiden door de wind en golven, ontwikkel je al snel een flexibiliteit die ook in het dagelijkse leven goed van pas komt. Zeilen is ook je zintuigen het leven laten ervaren. Voel de wind op je gezicht, proef het zout op je lippen, ruik de zilte zeelucht, hoor het geklots van het water op de romp van de boot en het geklater van het voorbijglijdende water, voel de wind in je haren. Voel je één met de natuur en beleef hoe de zee haar gang gaat, ervaar de schoonheid van een windstil moment. Er is zoveel te zien, te voelen, te proeven, te ruiken en te horen op zee. Stel je ervoor open en ontdek meer dan je nu kunt bedenken. Zeilen is zorgen voor de boot, jezelf en elkaar. Je zorgt voor een goede en veilige navigatie en voor de veiligheid van eenieder aan boord. Het is voor een zeiler van allerbelang dat aan al je eerste behoeftes voldaan is. Honger, kou, angst en vermoeidheid zijn de meest belangrijke vijanden van zeilers. Een fijne zeilervaring berust op het nemen van verantwoordelijkheid, en dat begint bij jezelf! Eenmaal op zee ben je vrij. Een oneindige hoeveelheid mogelijkheden liggen voor de boeg. Je bent vrij om te gaan waar je wilt. Ik kan met recht zeggen dat tot dus ver de keuze om te gaan zeilen ons blij maakt en het leer -en groeiproces wat we allemaal aan het doormaken zijn aan onze verwachtingen voldoet. Na 44 uur, zeilen we bij zonopkomst om 6 uur de baai binnen bij Fort de France van Martinique. We hebben het gedaan en het was een mooie oversteek. Na het anker te hebben laten zakken, sluiten we allemaal nog even de ogen, voordat we naar de immigratie gaan om in te checken.