MY MOTU SAILING LOG
Menu
/
Zomer in Fiji; verf, vocht en vooruitzichten
Terug naar alle blogs

LOGBOEK · FIJI

Zomer in Fiji; verf, vocht en vooruitzichten

De lucht is dik als soep, de temperatuur tikt de 34 graden aan en My Motu verandert langzaam in een werkplaats. Terwijl het regenseizoen losbarst, proberen wij orde te scheppen tussen verfblikken, plannen en tropische onweersbuien.

9 november 2025 · Aagje van den Heuvel

Zomer in Fiji; verf, vocht en vooruitzichten

De lucht is dik als soep, de temperatuur tikt de 34 graden aan en My Motu verandert langzaam in een werkplaats. Terwijl het regenseizoen losbarst, proberen wij orde te scheppen tussen verfblikken, plannen en tropische onweersbuien.

In Fiji begint het zomer te worden. Dat klinkt idyllisch, tot je bedenkt dat “zomer” hier betekent: 34 + graden, een luchtvochtigheid waar je handdoek niet meer opdroogt, en avonden die voelen als een warme douche zonder knop om hem uit te zetten. De muggen vieren feest, de palmen zuchten en de ventilator doet zijn best, maar verliest elke nacht glansrijk van de hitte.

Toen Jeroen alles van de C-drive had gedemonteerd, wisten we: er valt hier voorlopig niets meer te sleutelen. Het echte werk, het maken van nieuwe onderdelen en het ombouwen van de gearbox, moet in Nederland gebeuren. Dus deden we wat zeilers doen als het stormt in hun plannen: we maakten een nieuwe lijst. Een lange.

Bovenaan:
– het onderwaterschip opnieuw verven met antifouling,
– de nieuwe waterlijn bepalen (die ongemerkt steeds een stukje hoger kwam te liggen),
– en boven de waterlijn alles opnieuw schilderen.

Dat laatste leek simpel, maar groeide uit tot een project op zich. Want de juiste verf is in Fiji niet te krijgen. Alleen een veel te witte tint, alsof je boot een tandpastareclame moet worden. De goede verf kan wél vanuit Australië komen, maar de invoerrechten zijn hier vijftig procent (!) van de rekening. En als je het goed wilt doen, moet het gespoten worden. Tja… wij kunnen dat niet, en de offertes van professionals maakten ons ook niet vrolijker.

Dus dachten we: dan zelf maar rollen, met de lokale verf. Tot andere zeilers vertelden dat je dan binnen een jaar weer opnieuw mag beginnen. “Niet doen,” zeiden ze. “Echt, niet doen.” En we geloven ze graag, sommige rompen in de haven zien eruit alsof ze in camouflagepatroon zijn afgebladderd.

Uiteindelijk besloten we om te wachten tot we weten wat de reparatie van de C-drive precies gaat kosten. Dan kunnen we pas echt bepalen wat we doen. Zelf schilderen met rollers kan altijd nog, en ik weet zeker dat we het zo mooi mogelijk zullen doen, misschien niet perfect, maar wel met liefde, geduld en veel koffie (en waarschijnlijk een paar nieuwe verfstrepen in ons haar).

En toen begon het grote werk: schuren, schuren en nog eens schuren.
Spieren die maanden op vakantie waren, werden ineens weer wakker. Daarna plamuren, weer schuren, tot we de kleur van onze droom in het stof zagen opkomen. Pas toen mocht de antifouling erop.

Terwijl de romp opdroogde in de tropische hitte, gingen we verder met de rest: de dinghy schoonmaken, de dinghy-motor servicen en daar vonden we nog een onverwachte gast.
Een kleine, opgekrulde slang, helaas niet meer in levenden lijve, die zich blijkbaar had vergist in zijn schuilplaats. Daarna de gearboxen schoonmaken en invetten, en ondertussen wegen of we ze überhaupt mee kunnen nemen in de koffer naar Nederland. Yes, vijftien en zestien kilo, perfect!

De rest van de lijst ging intussen gewoon door: motor- en generatoronderhoud, ankerketting schoonmaken, de ankerbak uitspuiten en nieuwe kleurcoderingen aanbrengen zodat we straks weer precies weten hoeveel ketting er uitligt als we ergens voor anker liggen. Natuurlijk.

Langzaam veranderde My Motu weer in een werkplaats vol plannen. We haalden de boot leeg, wasten, sopten, poetsten. Alles moest schoon, want als we straks vertrekken, willen we dat ze er piekfijn bij ligt.

Op 5 november werd My Motu verplaatst naar haar hurricane pit, een groot gat in de grond waarin ze met haar kiel in verdwijnt, goed beschermd tegen stormen tot categorie 2.
Toch voelt het een beetje vreemd om je hele huis in een kuil achter te laten. We duimen dat er geen orkaan langskomt. Weer een nieuw stukje leren loslaten…

En terwijl buiten de regen op het dek kletterde en de hitte als een natte deken bleef hangen, keken we alvast vooruit. Op 16 november vliegen we naar Nederland, terug naar familie, vrienden en een beetje winter. Jeroen gaat weer aan de slag bij Hanno Weet Raad, en ik bij Lagas Tandartsen in Veenendaal. We zijn superblij met die plekken, fijne mensen, leuke teams, en een klein beetje normaal leven na drie jaar dobberen tussen tijdzones.

Vaste grond, dubbele espresso’s die niet wiebelen, kerstlichtjes, misschien zelfs een beetje sneeuw… we kijken er allebei naar uit.

Op 10 maart vliegen we dan weer terug naar Fiji, met nieuwe energie, verse plannen en hopelijk een compleet herbouwde gearbox in onze bagage.

Maar we weten ook: dit is geen afscheid. Alleen een pauze. My Motu blijft hier geduldig wachten, onder de tropische regen, terwijl wij even opladen, werken en dromen over wat komen gaat.

De zee ademt, de lucht trilt, en ergens in de verte rolt de donder.
Het is zomer in Fiji en het verhaal gaat gewoon verder.

Tot de volgende golf 🌊
Sometimes pausing is part of the journey.

Een vrolijk cadeau-tip van onder de golven

De feestdagen komen eraan en terwijl wij tussen de verfblikken en tropische buien dromen van sneeuw, lichtjes en warme chocolademelk, wil ik graag iets bijzonders delen.

Dot en haar zeevriendjes is het allereerste boek uit mijn nieuwe serie Dots avonturen: een kleurrijk prentenboek waarin het kleine visje Dot de oceaan ontdekt. Dot heeft glinsterende stippen die van kleur kunnen veranderen. Ze is nieuwsgierig, dapper en altijd op zoek naar nieuwe vrienden, van de speelse dolfijn tot de wijze schildpad.

Elke letter van het alfabet brengt een nieuw avontuur met zich mee, van de ansjovis tot het zeepaardje, met een vrolijk Weetje van Dot en een Doe mee met Dot-opdracht in elk hoofdstuk.
Een boek vol kleur, verwondering en kleine lessen over de natuur en vriendschap, perfect om voor te lezen aan kinderen van 4 tot 8 jaar.

Of je nu een Verjaardagscadeautje, Sinterklaascadeautje zoekt of iets warms voor onder de kerstboom, Dot en haar zeevriendjes brengt een glimlach op elk gezicht, groot of klein.

Het boek is verkrijgbaar als paperback én als e-book, op amazon.nl, zodat Dot overal mee kan zwemmen, zelfs op vakantie of bij het haardvuur.

Duik mee met Dot en ontdek een wereld waar alles leeft, glinstert en beweegt.

REACTIES AAN BOORD

Laat een bericht achter

Deel een gedachte, vraag of groet. Je reactie wordt eerst door Aagje gelezen voordat hij hier verschijnt.

Reacties laden…