Zeilers, grenzen en DHL-frustraties

Sint-Maarten, is een waar paradijs voor klussende zeilers. Het biedt een overvloed aan voorzieningen voor boten en er zijn talloze goed gevulde supermarkten, waar zelfs enkele Nederlandse producten te verkrijgen zijn. Ook hebben we hier al talloze pakketten ontvangen, uit zowel Nederland als Amerika. We wilden hier nog graag twee grotere klussen uitvoeren die nog op onze to-do lijst stonden. Ten eerste het verhelpen van een lekkage aan een zijraam en ten tweede het aanschaffen en installeren van extra zonnepanelen. We hebben niet lang stilgezeten en zijn meteen aan de slag gegaan. 

We hebben twee zonnepanelen van elk 310 W weten aan te schaffen, waardoor we na deze te hebben geïnstalleerd bijna het dubbele aan zonne-energie kunnen opwekken, tot een totaal van 1270 W. Deze klus ging zeer voorspoedig en was binnen twee dagen afgerond. Ondanks dat de reparatie van de lekkage aan het zijraam meer tijd vergde dan verwacht, hebben we deze taak na ruim 1,5 week ook succesvol afgerond. Het klussen begint echter zijn tol te eisen, waardoor vermoeidheid en af en toe frustraties de kop opstaken. Een duidelijk signaal dat het hoog tijd was voor wat ontspanning en plezier.

Tijdens een van onze gezellige avonden bij zonsondergang deelden Karin en Jeroen van Sailing White Pearl een handige tip om even te ontsnappen aan het klussen: het lokale busvervoer is uitstekend geregeld en voor slechts 2 dollar per persoon kun je comfortabel van Marigot Bay naar Philipsburg reizen. Wat het extra bijzonder maakt, is dat je overal langs de weg kunt instappen en uitstappen.

Geïnspireerd door dit advies besloten we de volgende dag zelf de ervaring van het lokale busje uit te proberen en begaven we ons op weg naar Philipsburg. Rajesh wilde graag een lens met een groter bereik voor zijn camera aanschaffen, terwijl wij op zoek gingen naar vervanging voor onze GoPro die ermee was opgehouden. Onze missie was succesvol! Rajesh heeft een mooie lens van 150-500mm gekocht en wij hebben de GoPro 12 weten te vinden. Philipsburg staat vooral bekend als een levendige havenstad waar indrukwekkende cruiseschepen aanmeren, soms zelfs drie of vier tegelijk. Het stukje strand dat de stad te bieden heeft, wordt volledig opgeëist door een overvloed aan verhuurbare zonnebedden en parasols. De lucht is doordrenkt met de geur van zonnebrandcrème, en de zonnebedjes zijn bezaaid met mensen die genieten van de zon nippend aan een cocktail, met hier en daar een arme ziel die eruitziet alsof ze een barbecuewedstrijd hebben verloren.

Op de eilanden is niet alles te koop, wat zeilers afhankelijk maakt van pakketbezorgingen. Deze afhankelijkheid wordt dit keer extra benadrukt, aangezien we voor het eerst ervaren hoe lang een pakket onderweg kan zijn. Ons doel is om zorgvuldig in te schatten en ruim van tevoren alles naar specifieke eilanden te laten verzenden.

Ditmaal heeft DHL ons lichtelijk gefrustreerd achter gelaten. Twee maanden geleden hebben we een pakket vanuit Duitsland naar Sint-Maarten laten versturen. Dit zou ongeveer 3 weken in beslag nemen. Ondanks de mogelijkheid om online de voortgang van het pakket te volgen, staat er sinds 14 november vermeld dat het per vliegtuig onderweg is naar Sint-Maarten. Een telefoontje aan het hoofdkantoor van DHL in Philipsburg leverde echter teleurstellende resultaten op, aangezien ons pakket niet aanwezig was en ze geen informatie konden verschaffen over de locatie ervan. Als het ging om een kleinigheid van een paar tientjes, zouden we het misschien nog als pech kunnen beschouwen. Helaas geldt dat niet voor dit specifieke pakket. Na verdere navraag werden we geconfronteerd met een antwoord dat als het nu nog niet aanwezig is, het waarschijnlijk zoek is geraakt en het wel tussen de 3 en 6 maanden kan duren voordat het heel misschien toch nog boven water komt! Verder kon ze helaas niets voor ons betekenen. Lichtelijk gefrustreerd hang ik op, waarom nu net bij dit pakket. Hoewel we ons verblijf hier op Sint-Maarten nu met een week verlengen, moeten we uiteindelijk toch verder. Fingers Crossed!

Jeroen en Rajesh zijn druk bezig met een grondige herinrichting van alle spullen aan boord om meer kastruimte vrij te maken voor proviand. Terwijl ik me stort op een minder leuk onderwerp; wat te doen in een noodsituatie. Evacuatieplannen zijn niet bepaald het soort onderwerp waar zeilers graag over nadenken. In de wereld van wapperende zeilen en deinende golven lijkt het wat vreemd om je bezig te houden met noodsituaties. Maar zelfs de meest onverschrokken zeiler moet zich bewust zijn van de onvoorspelbaarheid van de zee. 

Het opstellen van een evacuatieplan mag dan niet zo stoer klinken als het hijsen van de zeilen en het bevaren van de open zee. Ook dagdroom ik liever over eindeloze horizonnen en onontdekte eilanden, maar het is wel een noodzakelijke stap voor de veiligheid van zowel onszelf als onze boot. Het leven op zee brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee, en daarom is het belangrijk om voorbereid te zijn op onverwachte wendingen. 

Om de veiligheid nog meer te waarborgen, heb ik niet alleen een evacuatie stappenplan opgesteld, maar ook onze “grab bags” in orde gemaakt. Op een zeilboot is een “grab bag” een nood tas die we snel kunnen pakken als we de boot in een noodsituatie moeten verlaten. Het doel is ervoor te zorgen dat we essentiële items direct bij de hand hebben voor het geval we onze boot moeten verlaten en in ons reddingsvlot moeten stappen.

Wat zit er allemaal in deze grab bags?

• Persoonlijke identificatie en Documentatie: paspoorten, bootregistratie en andere belangrijke documenten.
• Communicatiemiddelen: Een waterdichte VHF-radio, EPIRB, Iridium Go, een powerbank op zonne-energie, flares en een flare gun.
• Navigatieapparatuur: Een kompas.
• Eerste Hulp Kit: Essentiële medische benodigdheden, medicijnen en middelen tegen zeeziekte.
• Noodrantsoenen: Houdbare voedingsmiddelen zoals energierepen en waterzuiveringstabletten.
• Survival Gear: Reddingsvesten, thermische dekens, een fluitje voor signalering, een multitool, een kleine zaklamp met reservebatterijen, een waterdichte zaklamp en een signaleringsspiegel, samen met een duikbril, vislijn en aas.
• Extra kleding.
• Persoonlijke Items: Reservebrillen, zonnebrandcrème, lippenbalsem en toiletpapier.

Het is belangrijk om de inhoud van deze grab bags regelmatig te controleren en bij te werken, zodat alle items in goede staat zijn en bederfelijke items binnen hun vervaldatums vallen. In noodgevallen kan een goed voorbereide grab bag aanzienlijk bijdragen aan overlevingskansen totdat hulp arriveert. Zodra het evacuatie stappenplan is gelamineerd, hangen we het naast de navigatietafel op. Om tussendoor ook even te ontspannen zijn we uit eten geweest met Karin en Jeroen bij een Indiaans restaurant Bombay Bite. Altijd lekker en gezellig. 

Nadat Jeroen en Rajesh de boot opnieuw hebben ingericht, hebben ze daarna nieuwe kranen geïnstalleerd in zowel de badkamers als de keuken. Het resultaat mag er zijn: een mooie en glanzende transformatie. Ik heb me verdiept in het proces van het splicen van touwen om een nieuwe snubber te vervaardigen. Touwsplicing is een techniek die gebruikt wordt om onder andere een lus in een touw te creëren zonder knopen te gebruiken. Een “Snubber” wordt gebruikt wanneer onze boot voor anker ligt. Wanneer de boot op en neer beweegt op de golven, helpt de snubber de schokken van de ankerketting op te vangen en voorkomt onnodige belasting op de ankerlier. Met behulp van het bekijken van diverse YouTube filmpjes is het me uiteindelijk gelukt. 

Vervolgens stond de onderhoudsbeurt voor onze dinghy buitenboordmotor op de planning, compleet met nieuwe bougies en versnellingsbakolie. De onderkant van onze dinghy is ontdaan van zijn algenjasje en schittert nu weer als nieuw. Deze verbeteringen zijn duidelijk merkbaar in de snelheid waarmee we weer over het water varen. 

Het was een leuke verrassing toen Huub, een solozeiler van Limonada, zijn anker vlak naast ons liet vallen. Huub hebben we zo’n 6 maanden geleden voor het laatst gezien en dan is en blijft het toch bijzonder dat je elkaar weer tegenkomt. Hij komt regelmatig een kopje koffiedrinken in de ochtend of eet ’s avonds een hapje met ons mee.  

Een aantal keren hebben we een wandeling gemaakt naar Fort Louis, vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de baai van Marigot. Rajesh heeft hier de kans om zijn nieuwe lens uitgebreid te testen. Samen laten we de zon langzaam ondergaan terwijl we genieten van een drankje met wat lekkers.

Dit is slechts een glimp van de vele klussen die we hebben aangepakt en er zijn nog vele andere klussen waarvan ik me op dit moment niet eens meer kan herinneren. Kortom, we zitten beslist niet stil en kijken er alle drie naar uit om verder te zeilen richting de Amerikaanse Maagdeneilanden (USVI).