Halloween

Halloween

We liggen nu een week in Port Louis Marina van Grenada. Terwijl veel cruisers tijdens het orkaanseizoen doorgaan met cruisen, slaan anderen de boot op en bezoeken ze familie, reizen of wonen een tijdje op het land. Velen vinden een evenwicht tussen de twee opties door een ‘thuis’-jachthaven te kiezen van waaruit ze kunnen werken en/of klussen aan de boot, of gewoon in een jachthavengemeenschap kunnen wonen. Grenada heeft ruime faciliteiten, waaronder zeven jachthavens en vier scheepswerven en is daarom een voor de hand liggende keuze als het gaat om settelen voor het seizoen. Port Louis Marina waar wij zijn, is een goede haven voor diegenen die liever in een haven verblijven. Met aanlegsteigers voor 160 jachten tot 100m, een zwembad, een bar en een restaurant, is het mooi aangelegde tropische terrein de thuisbasis van superjachten, chartervloten en reguliere schepen. 

Het geluid van schurenmachines, zaagmachines en hamers is continue om je heen, evenals de geur van verf en je voelt de energie en adrenaline die dit bij cruisers met zich meebrengt. Iedereen wil klaar zijn met hun werkzaamheden nu het einde van het orkaanseizoen nabij is. Ook Jeroen en Rajesh zijn druk bezig met het herinrichten van de elektra bekabeling en het installeren van de Victron Quattro-II. Zo nu en dan worden Rajesh en ik op pad gestuurd naar de Budget Marine winkel voor onderdelen. Ditmaal voor een 15m lange walstroomkabel van 50A. In Grenada is het transport met kleine busjes goed geregeld. Voor 1 euro per persoon kom je een heel eind en worden we op 200 meter van de Budget Marine winkel afgezet. Gelukkig hebben ze er een op voorraad. Hoog opgeslagen op de bovenste plank. Lang zijn heeft voordelen want je komt nagenoeg altijd bij de spullen op de bovenste plank. Terwijl ik de doos van de bovenste plank wilde tillen, schrok ik enorm van de het gewicht van het pakket.  Ik ben blij dat ik deze niet alleen heb hoeven dragen! Terug op de boot schrok Jeroen van de dikte van de kabel en kwam tot de conclusie dat die echt te groot is voor onze boot. In mijn achterhoofd bleef ik op dat moment maar denken dat het een goede krachttraining was. Na nog wat navraag te hebben gedaan bij de andere Amel boteneigenaren besluiten we om de kabel morgen om te ruilen voor een iets kleinere 30A. Gelukkig was dit verder geen probleem. De walstroom stekker hebben ze helaas niet op voorraad. Onze klus hebben we voor 80% af kunnen maken.  We hebben nu permanent 230V aan boord en alle stroombronnen zijn met elkaar verbonden en te managen/monitoren via de Quattro-II namelijk de: zonnepanelen, generator, acculader, walstroom 110V & 230V, 24V dynamo van dieselmotor en onze 8 huishoudaccu’s. Alleen de walstroom kabel moet nog geïnstalleerd worden zodra we ook de walstroom stekker hebben. Dit maakt het straks mogelijk als we in een haven liggen we daar walstroom kunnen pakken 110V&230V.

Na 8 dagen verlaten we de haven. We zeilen verder naar het zuiden naar True Blue Bay. Dit is een zeer kleine baai net ten westen van Prickly Bay en is veel rustiger en minder druk dan Prickly Bay, maar met adequate voorzieningen. Doordat de baai volledig open is naar het zuiden en er een stroming en hierdoor ook golven in de baai kwamen, hebben we een zeer oncomfortabele nacht gehad. Lang zijn we hier dan ook niet gebleven, wat jammer is.

De volgende dag zeilen we naar Ronde Island. Ronde Island is een van de grootste privé-eilanden in die regio’s, en misschien in Oost-Caribische delen, en ook de duurste. Destijds, in 2007, stond het te koop, maar mensen daar protesteerden en probeerden het eiland terug te winnen.  De prijs was 100 000 000 USD. De huidige status van het eiland is niet bekend. Ronde Island staat bekend bij zeilers dat het zeker de moeite waard is om te ankeren, vanwege het overvloedige onderwaterleven. Je kunt er goed zwemmen en snorkelen. De “The Sisters Rocks”, net iets ten westen van Ronde Island, staan ​​ook bekend om het goede snorkelen. Schildpadden, grote scholen sardines en haring en groene morenen komen hier vaak voor. Net na de stranden, nog geïsoleerd en onaangetast door ontwikkeling, begint een zeer dichte en weelderige vegetatie, zoals in het midden van de jungle. Honderden en honderden meters gevarieerde bomen, struiken, gras en rotsen bedekken het eiland bijna volledig. In het lagere deel van de eilanden, vooral het noordelijke deel, zijn er veel palmbomen. 

Een onmiskenbare vogel van deze kustwateren zijn de bruine pelikanen. Hun prehistorische verschijning is spectaculair om uren naar te blijven kijken. De pelikaan is een uit stekend zwever en vliegt rakelings over het water, maar zonder dat ooit zijn vleugels de waterspiegel raken. Gedragen door de warme lucht stromen zweeft hij zo uren rond. Ook hun vismethoden zijn spectaculair, vaak buigen ze opeens omhoog om zich vervolgens verticaal op het water te storten. Waarbij ze zich op het allerlaatste moment tot een pijl opvouwen. Het verveelt nooit om hiernaar te kijken.

 De volgende middag zeilen we verder naar Tyrell Bay in Carriacou. Hier ontmoeten we Karin en Alex weer van SV Mabul en gaan we met hun naar een Halloween feest op het eiland bij Frogs bar/restaurant. Karin is journaliste en legt hun reis naast het schrijven van blogs ook vast door het maken van podcasts. Ze interviewt mensen die ze tijdens hun reis tegenkomt met bijzondere verhalen. Ook wij zijn door haar geïnterviewd. De podcast is in het Duits/Engels en te beluisteren op https://sailingmabul.com  de podcasts staan op de homepagina. E13 is ons interview. 

Door slecht weer dat op komst is rond Martinique, is het onverstandig om zondag door te zeilen naar Martinique. We besluiten daardoor nog een week naar de Sint Vincent en de Grenadines te gaan. Voor we weggaan maken we eerst nog een mooie wandeltocht naar Paradise Beach Club. Het is woensdag en dus is het weer schildermiddag voor zeilers. Deze keer was er een groep mensen waar we minder aansluiting bij vonden en na ons bordje te hebben opgezocht een frisse duik en een drankje zijn we weer terug gewandeld.

We checken uit in Carriacou voor Grenada en zeilen de volgende morgen naar Union Island. Het was een mooie rustige zeiltocht tot 2 NM voor de ingang van baai bij Clifton waar we bij de immigratie en douane moet inchecken voor Sint Vincent en de Grenadines, met 32 knopen wind en hoge korte golven zeilen we de smalle baai binnen omringd met veel koraal. We besluiten om een ankerboei te pakken om de storm verder af te wachten. We vonden het best spannend, om tussen het koraal door te navigeren. Bij goede lichtomstandigheden zijn koraalriffen duidelijk zichtbaar en relatief eenvoudig te vermijden. Bij slecht licht, zoals nu zijn riffen moeilijk te onderscheiden. Eenmaal in de baai kwam er hulp vanuit een onverwachte hoek op het juiste moment. Een lokale bewoners heeft ons geholpen bij de ankerboei om de lijn waaraan je je eigen lijn moet vastmaken voor ons hoog boven het wateroppervlak te houden en wij deze dus niet hebben hoeven zoeken terwijl de boot door de wind van de ankerboei wordt weggeblazen richting andere boten en of koraal. De hele middag en avond heeft het zonder te stoppen hard geregend.

Als kapitein van de boot moest Jeroen direct na aankomst door de regen naar het immigratiekantoor en de douane om ons in te checken. Jeroen kwam dan ook doorweekt tot op het bot terug van zijn missie. Die middag hebben we spelletjes gespeeld en veel films en series gekeken. De volgende morgen scheen de zon weer en zijn we in een uurtje naar de Tobago Cays gezeild. De Tobago Cays blijven een magische plek. Snorkelen in de Tobago Cays in de ondiepe lagune rond de eilanden is fantastisch. Zwemmen met groene schildpadden is een hoogtepunt en is gegarandeerd in de beschermde wateren. Soms waren er zes schildpadden tegelijk onder ons. Maar we worden ook verwelkomt door adelaarsroggen, pijlstaartroggen en andere bekende tropische vissen.

Die eerste nacht werd het windstil en doordat het bijna volle maan is en hierdoor het wateroppervlak goed verlicht, leek het of je met je boot in een zwembad lag. Zelfs in het donker kon je de roggen en vissen onder de boot zien zwemmen. Zeer adembenemend. Vanaf de Tobago Cays zullen we verder zeilen naar Bequia. Daar zullen we bij de immigratie en douane weer uitchecken voor Sint Vincent en de Grenadines en zullen we de overtocht maken naar Martinique.