Exuma’s zwemmen met varkentjes

Exuma’s zwemmen met varkentjes

Mensen van over de hele wereld voelen zich om vele redenen aangetrokken tot de Exuma’s op de Bahama’s, maar laten we eerlijk zijn, de echte reden ligt voor de hand: wie wil er nu niet rondhangen met zwemmende varkens? Ja, je leest het goed. De Exuma’s zijn de thuisbasis van een groep varkens die hebben besloten dat zwemmen in het kristalheldere water elke dag beter is dan rondrollen in de modder.  

Voordat we Cat Island verlaten hebben we nog de hoogste berg beklommen, maar liefst 63 m hoog waar we een indrukwekkende 15 minuten over deden. Het was een eenvoudige wandeltocht en toen we de top bereikten en het klooster zagen dat daar gebouwd was, begon ik me een beetje… groot te voelen. Het klooster is gebouwd door pater Jerome zelf in 1941 en hij woonde er ook zelf. We konden niet anders dan bewondering hebben over deze indrukwekkende prestatie. Maar toen ik rondkeek, kreeg ik het gevoel dat de mensen in die tijd misschien een stukje kleiner waren. Of ik ben gewoon een reus? 

Toen we vertrokken vanaf Cat Island, waren we opgewonden om aan onze zeiltocht van 57 NM naar Staniel Cay in de Exuma’s te beginnen. De voorspelling was, zeer weinig wind 7-11 knopen, en de weinige wind die er was, kwam recht van achteren. De dag voor vertrek was Jeroen druk bezig geweest met het opzetten van de spinnakerpalen en het te testen met alle lijnen. We hadden de spinnakerpalen samen met onze Ballooner nog niet eerder gebruikt en de voordewindse koers was een mooie gelegenheid om het uit te proberen.  We vertrokken om 02.00 uur, terwijl het laagtij was, hierdoor stond Jeroen voorop met een felle zaklamp, die het water verlichtte. Overal zie je kleine vissen uit het water springen, onderzoekend naar waar dat licht in ene keer vandaan komt. We zeilden langzaam de baai uit op de motor, op zoek naar zelfs maar het minste beetje wind dat ons naar de Exuma’s zou leiden. Toen we naar onze windmeter keken, zagen we slechts 3 knopen wind, wat niet genoeg was om ons voort te duwen. We motoren nog een tijdje rustig door tot ik 9 knopen op de windmeter zag verschijnen. Ik maakte Jeroen wakker, en samen hesen we de Ballooner en rolden de fok uit, een techniek die bekend staat als “Wing on Wing”. Het viel ons op hoe klein onze fok was en we wisten nu zeker dat we in de toekomst een Genua zouden willen. Toen we de motor uitzetten, keerde de rust terug en zeilden we rustig met een comfortabele 4 knopen. De zon kwam langzaam op en we hoorden niets anders dan het zachte kabbelen van het water terwijl de boot er doorheen gleed. De wind nam gelijkelijk iets toe tot 10-11 knopen en de snelheid van de boot ging naar de 5-6 knopen. Rajesh en Jeroen werden ook langzaam wakker, en Jeroen maakte ontbijt voor ons allemaal. Er was niemand om ons heen en de voordewindse koers was erg prettig, vooral omdat de boot niet overhelde. Waardoor ik gemakkelijk een smoothie kon maken zonder de ingrediënten te morsen of het apparaat van het aanrecht te laten glijden. Het was een rustige en plezierige zeiltocht en na 12 uur zeilen zagen we de eilanden steeds duidelijker zichtbaar worden. We bereiden ons voor om voor de allereerste keer door een “cut” te varen. Het is een doorgang tussen twee eilanden. De Exuma-cuts zijn berucht om hun onvoorspelbare stromingen, dankzij de combinatie van getijdenstromingen en offshore golven. Vooral als de doorgang ook erg smal is. Het is dan ook belangrijk om je binnenkomst goed te timen. We willen bij hoogwater binnenvaren, zodat we de stroming mee hebben. Laten we eerlijk zijn, het is toch altijd weer even spannend om iets nieuws te ervaren. Na het inhalen van alle zeilen, motoren we richting de doorgang en zijn we blij dat het geen 30 knopen waait of hoge golven aanwezig zijn. Om ons heen zien we overal koraalriffen en ondieptes en navigeren we op onze kaarten en met onze ogen tussen alle ondieptes door naar een ankerplek. We durven niet direct de lagune op te varen. Hiervoor willen we eerst met de dinghy onderzoeken of alle dieptes goed op de kaart staan aangegeven. We willen niet verrast worden door een verborgen rif of zandbank. Dat zou een echte domper zijn. Na een welverdiende sundowner, laten we de dinghy zakken en verkennen we de lagune. Het is erg druk in de lagune met andere zeilboten, groot en klein, en motorjachten, groot, groter, grootst! We duizelen bijna van opwinding terwijl we alles in ons opnemen. Toch besloten we voor anker te blijven op de plek waar we nu liggen. We waren opgewonden om alle bezienswaardigheden rond Staniel Cay te verkennen dat we de volgende dag al vroeg wakker werden en klaar waren om te gaan.

De Thunderball Grotto was onze eerste stop en is vernoemd naar de James Bond -film “Thunderball” uit 1965 die op deze locatie werd gefilmd. Thunderball Grotto heeft een sterke getijdenstroming die je door de grot kunnen zuigen. Het was nog een uurtje voordat het volledig laagwater zou zijn, maar door de hoeveelheid toeristen die op dit moment naar binnen zwommen, besloten Jeroen en Rajesh dit ook te doen terwijl ik rondjes bleef varen met de dinghy, binnen in de grot was het erg druk en toen Jeroen en Rajesh het touw loslieten werden ze gepakt door de stroming. Het kostte hun al hun kracht om terug te zwemmen naar het touw en ze waren blij toen ze weer in de dinghy zaten. Niet het juiste moment! En man, wat een verschil maakt een uur! De stroming was behoorlijk gekalmeerd en we konden zonder problemen onze dinghy bij de grot ankeren. Terwijl we naar binnen zwommen, werden we begroet door een overvloed aan tropische vissen en genoten we van de rotsformaties binnen.

Daarna varen we maar één baai verder en daar zagen we ze dan, de zwemmende varkens en ze waren hilarisch om te zien. Al waren ze een stuk groter dan gedacht. Als zwemmen met varkens niet jouw ding is, wat dacht je ervan om nieuwe geschubde vrienden te maken? Great Guana Cay is de thuisbasis van een vriendelijke populatie roze leguanen die maar al te graag poseren voor een selfie of twee. Deze grote jongens staan altijd klaar voor een meet & greet, vooral als je met een appel of sinaasappel komt. Wel, wel, wel, wat hebben we hier? Een vliegtuigwrak met een duister verleden in de prachtige Exuma’s? Zeker, de Exuma’s staan misschien bekend om zijn relaxte sfeer, maar wist je dat zijn geschiedenis geworteld is in piraterij en drugssmokkel? Dat klopt, het is hier niet alleen tropische drankjes en zonneschijn, we zijn hier ook voor het duistere en mysterieuze verleden van dit paradijselijke eiland. Terwijl we onze snorkeluitrusting aantrekken en een duik nemen in het kristalheldere water, vraag ik me af: zullen we wat verborgen cocaïne vinden? Het vliegtuig dat we gaan verkennen, werd tenslotte in de jaren zeventig door het beruchte Medellin-kartel gebruikt om drugs en geld tussen Colombia en Florida te smokkelen via Exuma’s Norman’s Cay. Als rondsnuffelende drugshonden snorkelen we rond het wrak en gaan we op onderzoek uit. Terwijl we rond het wrak zwemmen en het verroeste metaal en het zeeleven in ons opnemen dat van deze plek hun thuis heeft gemaakt, kan ik niet anders dan me voorstellen hoe het moet zijn geweest om deel uit te maken van zo’n snode operatie. Keken ze altijd over hun schouders, bang om gepakt te worden door de autoriteiten? Ik zal het nooit weten, maar het is zeker leuk om mijn fantasie de vrije loop te laten. De volgende blockbuster is in mijn hoofd al bijna af!

We stuiten op Cruisers Beach, waar we naambordjes van verschillende boten zien. Natuurlijk kunnen we het niet laten om een eigen naambordje voor onze boot te maken. De volgende dag keren we terug om het op te hangen en komen we twee andere koppels tegen die ook op avontuur zijn. Geloof het of niet, dit alles is te vinden rondom onze ankerplek bij Staniel Cay!

De volgende morgen zeilen we een stukje verder naar het noorden toe. Net boven Compass Cay. We zijn altijd in voor een spannend avontuur, en wat is een betere manier om onze adrenaline te laten pompen dan door te zwemmen met de vriendelijkste lokale bevolking in de Exuma’s; verpleegsterhaaien!  We zetten koers met onze bijboot richting Compass Cay Harbour, helemaal opgepompt voor deze unieke ervaring. Er is ons verteld dat er elke dag tussen de 10 en 30 verpleegsterhaaien vrij rondzwemmen in dit gebied, en er is zelfs een zwemplatform waar ze soms uitrusten tijdens vloed. Nu vraag je je misschien af: “Is het niet gevaarlijk om met haaien te zwemmen?” Nou, niet deze verpleegsterhaaien, die zullen ons niet bijten zolang we onze handen en voeten niet voor hun mond houden, anders wordt een van ons misschien hun versie van een Happy Meal. Toen we langzaam het water in gingen, zagen we een groep grote Bar Jacks om ons heen zwemmen, naast de verpleegsterhaaien. Het was een beetje zenuwslopend om de haaien van dichtbij te zien, maar we waren gerustgesteld dat het vriendelijke wezens zijn. We kregen zelfs te horen dat ze graag op hun rug of buik geaaid werden, wat best gaaf was! De eerste keer dat er een verpleegsterhaai op ons af zwom was even schrikken. Maar we herinnerden ons wat ons was verteld en lieten langzaam onze handen over hun rug glijden. Het was een uniek gevoel, alsof schuurpapier tegen onze huid wreef. We konden niet geloven dat we met deze prachtige wezens aan het zwemmen waren! We hebben 1,5 uur rondgezwommen met de verpleegsterhaaien, en het was ongetwijfeld het hoogtepunt van onze reis tot nu toe. Echt een onvergetelijke ervaring hadden die we voor altijd zullen koesteren.

Na het opwindende zwemmen met de haaien, zetten we onze zinnen op onze volgende bestemming; Rocky Dundas Cave. Deze oude grot is verborgen voor de buitenwereld en was alleen toegankelijk door onder een gedeeltelijk onder water gelegen richel door te zwemmen. Toen we de grot binnengingen, kregen we een verbluffend gezicht te zien; oude stalactieten en stalagmieten die oprijzen en aan het plafond en de vloer hangen. De hele grot was bedekt met kleurrijke algen, waardoor het een paarse gloed kreeg. Bij terugkomst op de boot, werden we getrakteerd op een van de mooiste zonsondergangen die we tot nu toe gezien hadden. De Exuma’s is echt een speciale plek en we zijn dankbaar voor de ervaringen die we al hebben opgedaan. Hier stopt het avontuur niet! Onze volgende stop is een nationaal park genaamd het Aquarium, waar vissen verboden is. We zijn benieuwd naar alle zeedieren we daar zullen aantreffen. Zullen we scholen kleurrijke vissen zien? Exotische koralen? We kunnen niet wachten om erachter te komen!

Hierbij nog wat extra foto’s die Rajesh tussen onze avonturen door gemaakt heeft met de drone.