Identiteit Crisis

Identiteit Crisis

Snorkel de Exuma’s bij Warderick Wells Cay en Shroud Cay! Het is een plek waar kristalhelder water en kleurrijk zeeleven standaard zijn, maar wees gewaarschuwd – je kunt misschien niet zien waar de zee eindigt en Rajesh begint! Dat klopt, Rajesh heeft zoveel tijd onder water doorgebracht dat hij aan zijn eigen identiteit begint te twijfelen – is hij een mens of een vis? Doe met ons mee voor wat gelach, geweldige onderwatergezichten en om te zien of we Rajesh’s kieuwen kunnen vinden!

Ik werd die ochtend vroeg wakker door het geluid van Jeroen die rond de boot rommelde als een piraat op zoek naar een schat. Hij was ervan overtuigd dat hij ergens een oudere Genua had verstopt en tot mijn verbazing had hij gelijk! Hij haalde een grote, zware zak tevoorschijn en ik zweer dat ik zijn ogen zag oplichten als een kind op kerstochtend. Samen hebben we het zeil op het voordek uitgerold om het te inspecteren op eventuele beschadigingen. We waren blij verrast toen we zagen dat het ondanks zijn leeftijd in redelijke staat verkeerde. We besloten hem te ruilen voor de fok, omdat er opdat moment niet veel wind was, en dat was een goede beslissing. De Genua was enorm vergeleken met de fok en dat zal een groot verschil gaan maken tijdens de volgende zeiltocht! Toen we de fok oprolden, merkten we een paar scheurtjes en een aantal losse stiksels op. We hebben het zeil naar de cockpit verplaatst, zodat we hem later konden repareren. We pakten onze Sailrite naaimachine en bespraken de tactiek voordat we aan de slag gingen met onze allereerste zeilreparatie. We hadden nog wat stukken van een oud zeil aan boord die nu goed van pas kwamen voor de reparatie. Na een paar uur hadden we een mooie, gerepareerde fok en waren we weer klaar om uit te varen.

We navigeerden ons een weg door de koraalriffen, met Jeroen en Rajesh aan weerszijden van de boot en ik begeleidde ons op de kaart. Het was een zenuwslopende ervaring, zeker toen de dieptemeter aantoonde dat we op sommige stukken nog maar 0,1 meter onder de kiel hebben, voordat we de grond zullen raken! Het is maar een korte tocht van 7 NM en als we door de “cut” gevaren zijn hijsen we de Genua om hem uit te testen. Echt lang lukt dat niet, want na 15 minuten zijn we alweer bij de volgende doorgang en rollen we de Genua weer op. We bereikten uiteindelijk onze ankerplek bij O’Brien Cay in het Exuma Cays Land and Sea Park, het is een beschermd gebied, waar vissen ten strengste verboden is. Het is een prachtig gebied, en snorkelen moet hier een echte belevenis zijn. Dit stuk heeft de bijnaam “Aquarium” gekregen. De komende week zullen we dagelijks in het water te vinden zijn en zullen we jullie meenemen naar diverse snorkelplekken.  Diezelfde middag gaan we naar de eerste plek om te verkennen; het beroemde Douglas C-47 Skytrain-vliegtuigwrak dat daar op 30 juni 1975 neerstortte. Laat me je een klein geheimpje vertellen: dit vliegtuigwrak had niet zo’n duistere geschiedenis als dat bij Staniel Cay, dat in verband werd gebracht met drugssmokkel. De C-47 Skytrain was een militair transportvliegtuig dat door de Verenigde Staten werd gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse oorlog. Het vliegtuig dat in de Exuma Cays neerstortte, was van een bedrijf genaamd Air Cargo, dat was gevestigd in Miami, Florida. Het vliegtuigje was onderweg van Miami naar Nassau toen het motorpech kreeg en neerstortte in de ondiepe wateren bij O’Brien Cay. Gelukkig overleefden alle vier de bemanningsleden de crash en werden ze gered door een passerende boot. Maar het vliegtuig had niet zoveel geluk en ligt sindsdien op de bodem van de oceaan. Het blijft een bijzondere ervaring om te snorkelen en een stukje geschiedenis te ontdekken, vooral als het nu de thuisbasis is van een verscheidenheid aan zeeleven. Tijdens het snorkelen kwamen we ook een verpleegsterhaai tegen die volkomen onaangedaan leek door onze aanwezigheid terwijl hij gracieus langs ons heen gleed.

De volgende ochtend stond ik al vroeg in de keuken om heerlijke lekkernijen te maken om de verjaardag van Jeroen te vieren. Ik maakte wat kersen- en vanille-ijs, versgebakken brood en een heerlijke citroencake. We hebben gezongen en gesmuld van het lekkere eten en Jeroen is daarnaast overladen met felicitaties via Facetime belletjes, WhatsApp, Facebook (ja ja, Facebook loze Jeroen is tegenwoordig bereikbaar via de Facebookpagina van de boot!). We waren allemaal enthousiast om te gaan snorkelen bij The Aquarium. Het water bij The Aquarium is kristalhelder en ondiep, met een maximale diepte van ongeveer 4,5 meter. We stonden versteld van de overvloed aan vissen en koraal die we zagen tijdens het snorkelen. Wel kwamen we erachter dat het gebied een stuk kleiner was dan we hadden verwacht. Desalniettemin hadden we nog steeds een geweldige tijd en ontmoetten we zelfs enkele andere cruisers met wie we afgesproken hadden voor sundowners op het strand van O’Brien Cay tijdens zonsondergang. Toen de avond naderde, besloten we om wat eerder naar het strand te gaan om wat drone-opnames en foto’s te maken. De avond was erg gezellig en we genoten allemaal van heerlijke cocktails terwijl we de zon langzaam achter de horizon zagen zakken. Het leuke was dat ook deze andere cruisers ongeveer 6 tot 8 maanden gelden gestart zijn met hun avonturen. Vele uren later, waarbij sommigen iets te veel hadden genoten van de drankjes en niet meer weten hoe ze terug op de boot zijn beland, zijn we het er allemaal over eens dat het een fantastische avond was vol onvergetelijke herinneringen. We hopen dat de kater niet te ernstig zal zijn voor sommigen.

De volgende dag zeilden we verder naar Warderick Wells Cay. Het weer was goed, met een matige wind schuin van achteren, waardoor we alle zeilen konden hijsen en met een comfortabele snelheid van 6 knopen door het water gleden. De afstand bedroeg 23 zeemijlen en hier zullen we ongeveer 4,5 uur over doen.  Terwijl we naar onze bestemming zeilden, genoten we van de landschappen en de natuur om ons heen. We voelden ons vrij, los van de alledaagse routine en onze emoties konden we vrij laten stromen. Na een tijdje bereikten we de doorgang (“cut”) en kwamen we uit bij het ondiepe water waar we voorzichtig moesten zijn en we navigeren er rustig op de motor doorheen. Uiteindelijk kwamen we aan bij Warderick Wells Cay. We hadden zin om te gaan snorkelen, maar we zullen dat hier goed moeten timen vanwege de sterke stromingen die hier aanwezig zijn. Dagelijks konden we ongeveer 1,5 uur bij hoogtij en laagtij snorkelen, op die momenten is de stroming minimaal. En jongens, wat werd ons geduld beloond met een traktatie van het zeeleven, waaronder drie gevlekte adelaarsroggen, verschillende verpleegsterhaaien en een rifhaai. We zagen ook kleurrijke Angelvissen, kreeften, Bar Jacks, Papegaaivissen en blauwe tangen. Absoluut prachtig! Na het snorkelen besloten we om rond het eiland te lopen er waren namelijk diverse tracks die je kunt wandelen. Een bekende is de top van Boo Boo Hill, waar ook de Blow Holes zijn, mits het hard genoeg waait en de golfslag hoog zou zijn, wat vandaag niet het geval was. We klommen wel naar de hoogste punt waar we een soort schroothoop aan naambordjes van rondzeilende cruisers tegenkwamen en genoten verder van het mooie uitzicht op het omliggende landschap. Rajesh, maakte met de drone mooie video en foto opnames.  Na vier dagen snorkelen en wandelen zetten we koers naar onze volgende bestemming – Shroud Cay. We hadden gehoord over de mangroven en kanalen door de mangroven en wilden ze graag verkennen.

De wind was de volgende ochtend kalm en dat gaf ons de perfecte mogelijkheid om onze spinnaker voor het eerst te testen. Het kleurrijke zeil zag er schitterend uit terwijl de boot rustig door het water zeilde met een mooie 4 knopen terwijl er maar 7-8 knopen wind stond. We konden niet anders dan trots zijn op onszelf. Onze trots was echter van korte duur toen ik iets op het dek hoorde vallen. We haastten ons naar voor op het dek, om het te onderzoeken, maar vonden niets. We keerden terug naar de cockpit, in de hoop dat het niets ernstigs was. Nog geen kwartier later zagen we onze spinnaker in het water vallen, de top was losgekomen van de mast. We wisten dat we snel moesten handelen om het binnen te halen voordat het verdere schade aanrichtte. We renden alle drie zo snel als we konden naar het zeil om het uit het water te tillen, voordat het naar onze propeller zou kunnen gaan en mogelijk zou scheuren. Gelukkig hebben we het zeil zonder schade kunnen redden. Jeroen, inspecteerde het zeil en constateerde dat de pin van de D-sluiting kapot was. Dat hoorde ik dus vallen. We hadden een reserve aan boord, dus die was gemakkelijk te vervangen. We hijsen alle andere zeilen en voeren rustig verder richting Shroud Cay. Eenmaal aangekomen op de nieuwe ankerplaats hebben we de spinnaker laten drogen en heeft Jeroen er een nieuwe D-sluiting aan gemaakt. Het zeil ligt weer klaar voor een nieuw avontuur. Shroud Cay stelde ons niet teleur. De mangroven en kanalen waren erg mooi en we stonden versteld van de vele schildpadden die deze plek thuis noemen. Met onze dinghy voeren we rustig door de mangroven, genietend van het landschap en de natuur, maar zijn minder blij met de “no-see-ums”, dit zijn kleine, nauwelijks met het oog waarneembare, bijtende insecten! Daarom laten we ons in het water glijden en genieten we al snorkelend in het kristalheldere water en hebben we ons laten meevoeren met de stroming door het kanaal van de mangroves, terwijl we de bijboot stilletjes achter ons aan lieten glijden. Het was een ongelooflijke ervaring en we hadden het geluk om tijdens ons snorkelavontuur ook nog een gevlekte adelaarsrog te zien. Toen het tijd was om afscheid te nemen van Shroud Cay, en daarmee ook van de Exuma’s, voelden we een mix van verdriet en opwinding. Het was als afscheid nemen van een ex waar je nog steeds van houdt, maar waarvan je weet dat je verder moet. We waren helemaal klaar om naar Eleuthera Island te zeilen, maar de wind had andere plannen. Dus deden we wat ieder normaal mens zou doen: we pakten opnieuw onze snorkelspullen en peddelboards en zijn alweer onderweg naar de mangroven, wachtend tot de wind van richting verandert.