Dominica 2

Dominica 2

De volgende ochtend staan wij allemaal met nog kleine oogjes klaar voor onze volgende dag vol avontuur. Gisteravond was iedereen direct bij terugkomst op de boot naar bed gegaan en hebben we allemaal zeer vast geslapen. Onze gids Kish heeft een hilarisch gevoel voor humor en staat ons al op te wachten met een brede grijs. Naast haar liefde voor het eiland Dominica, raakt Kish niet uit gepraat over Caribische “sausages”.

Naast de meren, torenhoge bergen, rivieren, kloven, flora, fauna en fascinerende locaties die het Dominica kenmerken, heeft Dominica ook een aantal gebieden waar geothermische activiteit wordt vertoond. Dominica’s negen actieve vulkanen zijn; Morne au Diable, Morne Trois Pitons, Morne Diablotins, Morne Watts, Morne Anglais, Wotten Waven Caldera, Valley of Desolation, Grande Soufriere Hills en Morne Plat Pays. 

Cold Soufrière

De Cold Soufrière is een vulkanische krater in Morne Aux Diables waar Zwavelwater opborrelt uit de krater. Wat dit gebied uniek maakt, is dat het water in alle poelen koud is en dat er geen openingen in de aardkorst zijn, die stoom of hete gassen uit de grond spuiten. Verder heeft de Cold Soufrière dezelfde kenmerken als andere warmwaterbronnen en ontbreekt het (koude)zwavelgas niet, de rotsformatie wordt gekenmerkt door grijze, witte en poreuze kleisteen. Zuur zwavelwater sijpelt bijna griezelig uit de grond en druppelt in kleine stroompjes of sist tussen de rotsen vandaan.

Bwa Neff waterval

Het duurt ongeveer 35 minuten om naar de waterval te wandelen. Je komt langs bananenplantages en dichte jungle waar we landkrabben spotten. De hoge waterval bevindt zich in een kleine kloof, weggestopt uit het zicht totdat je er recht voor staat. Lichtstralen, die rond rotsblokken komen die tussen de rotswanden boven je zijn ingeklemd, schijnen door het water naar beneden. 

Ruïnes op Hampstead grondgebied

Deze ruïnes van een voormalige suikermolen liggen langs de kustweg dicht bij Hampstead Beach. Er zijn verschillende gebouwen, overwoekerd door klimplanten en vijgenbomen en bezaaid met rode gemberbloemen. Half teruggenomen door de natuur, het is een griezelig mooie plek om rond te dwalen en de oude machines te bekijken. Het verlaten landgoed ligt naast de rivier de Hampstead. Suikerriet presteerde niet goed op Dominica, dit had vooral te maken met dat het op Dominica meer regent dan gemiddeld en de grond te nat bleef. 

Hampstead beach 

Als we verder langs de noordkust van Dominica rijden, zien we een houten bord aan een boom aan de rand van de weg geplakt, en in blauw zijn de woorden “Batibou Beach” geschilderd. In kleinere letters staat er dat de toegang $ 5 per persoon is. Het strand ligt op Hampstead landgoed, ooit een limoenplantage, nu een stuk grond in familiebezit dat eigendom is van de familie Douglas. De $ 5 betalen we bij Jacqueline en Irma die het Batibou-gebied runnen. Als je Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest hebt gezien, herinner je je zeker de klassieke scène waarin Jack Sparrow over het strand werd achtervolgd door een stam woeste inboorlingen. De dramatische scène werd gefilmd op Hampstead Beach, een afgelegen plek aan de Atlantische kust van het eiland en heeft dit strand hierdoor beroemd gemaakt. Het zwarte strand is omgeven door struikgewas van bomen en kokospalmen. De golven van de zee, het warme water, het zwarte zand en de groene bomen, zorgen voor veel plezier en mooie opnames. 

Goat Farm

Tim Roberts en Lauren Dean zijn zeven jaar geleden naar Dominica gekomen waar ze Blackbeard’s Dairy op hebben gezet. Het is een kleinschalige gezellige geitenmelkveehouderij, met vijf blije geiten, waar nog handmatig wordt gemolken. Lauren heeft zichde kunst van het creëren van geitenkaas eigen gemaakt. Het was voor de mensen van Dominica, even wennen aan de smaak van de geitenkaas, maar restaurants en de lokale bevolking zijn om. Nadat we er een aantal hebben mogen proeven zijn ook wij om en kopen een aantal kaasjes. 

Chocolate factory

Het landgoed Pointe Baptiste is sinds de jaren 30 in bezit van de grootouders van Alan. Het eilandleven is een constante evenwichtsoefening tussen genoegen nemen met wat beschikbaar is en smachten naar items die buiten bereik zijn. Alan heeft dit aan den lijve ondervonden. Hij groeide op in Pointe Baptiste, maar bracht ook tijd door in Engeland en Frankrijk. En het was in Frankrijk waar hij zijn liefde voor fijne chocolade ontwikkelde. Toen hij eenmaal terugging naar Dominica, verlangde hij naar de meer uitzonderlijke chocolade waarvan hij in Europa had genoten. Maar het trage transporttempo, het Caribische klimaat en andere problemen zorgden ervoor dat het bijna onmogelijk was om Europese chocolade te kopen en in welke voorraad dan ook te houden. In plaats van genoegen te nemen met de in massa geproduceerde, overdreven gesuikerde repen die op het eiland verkrijgbaar zijn, nam Alan het heft in eigen handen. Letterlijk!

Negen jaar geleden begon Alan de kunst van de banketbakker te bestuderen, bouwde een paar kleine droogrekken en begon met het handmatig maken van kleine batches van 80% pure chocolade van cacao die op het landgoed Pointe Baptiste werd verbouwd. Alan was nooit van plan om chocolatier te worden, hij wilde gewoon kwaliteitschocolade eten. Wie wil dit nou niet? Het duurde dan ook niet lang voordat vrienden, buren en degenen die het geluk hadden te horen wat Alan maakte, stopten en vroegen of ze zijn creaties mochten kopen. Wat begon als een kleine, persoonlijke passie groeide uit tot een succes met fervente kopers. Alan maakt diverse soorten chocolade met verschillende smaken. De cacao wordt verbouwd rondom de fabriek, maar hij koopt ook cacao bonen in bij locale eilandbewoners, in de rijke vulkanische aarde van Dominica … en dat proef je! We gingen dan ook allemaal met zes repen chocolade weer verder.

Red Rock

De overvloed aan vulkanische activiteit doet zich op verschillende manieren voor op het eiland, maar misschien is geen enkele manifestatie unieker dan het landschap dat te vinden is bij Red Rocks. Dominica is gevormd en hervormd door de vulkanen op haar eiland. Net ten oosten van wat nu Calibishie is, in het uiterste noorden van het eiland, gebeurde er iets anders. Hier stroomde een snel bewegende lavastroom uit het Noordelijk bosreservaat naar beneden en ontstak onmiddellijk alles op zijn pad. Niets kon deze lavastroom stoppen: niets, dat wil zeggen, totdat de lavastroom, recht de zee in stroomde en de Grand Baptiste Bay afsneed van Calibishie Bay, terwijl de oceaan kookte en een enorme stoomwolk opwierp. Wat was achtergelaten was een leigrijs schiereiland dat rijk is aan basalt. Basalt, dat rijk is aan ijzer, begon na verloop van tijd te oxideren. Het roestte gewoon, dankzij de zon en het altijd aanwezige zeewater. Het leigrijze schiereiland veranderende in een goud-okerkleur waaraan de Red Rocks zijn naam te danken heeft. Gepolijst door de aanhoudende passaatwinden en het zeewater zijn de goud- en okerkleurige rotsen glad geworden. Aan de kliffen klampen zicht korte groenblijvende struiken vast. Ook deze struiken zijn knoestig geworden door de elementen, wat bijdraagt aan het buitenaardse landschap. De zon gaat langzaam onder en we rijden verder naar een fantastisch restaurant Poz. Hier hebben we genoten van een heerlijke maaltijd onder het genot van een rumpunch. Moe en voldaan zet Kish ons rond half 9 weer af bij ons dinghy dock. Morgen mogen we een uurtje langer uitslapen en starten we om 8.00 uur. Slaap lekker allemaal.