Angelique komt aan in paradijs!

Angelique komt aan in paradijs!

Ga met ons mee met weer een nieuw avontuur op de Britse Maagdeneilanden! Van adembenemende onderwaterwonderen tot het ontwikkelen van haar smaakpapillen, ontdek Angelique’s reis vol eerste ervaringen, gelach en familiebanden die afstand trotseren.

We hebben de afgelopen 11 dagen ontzettend genoten van onze allereerste gast aan boord. Ons doel? Om haar onder te dompelen in onvergetelijke ervaringen en ervoor te zorgen dat ze met een schat aan boeiende verhalen naar huis terugkeert. Angelique beleefde hier een wervelwind van primeurs. Van solo vliegen naar de Britse Maagdeneilanden, snorkelen in de baai en getuige zijn van de adembenemende onderwaterwereld, vanaf de kant van de boot springen, we lieten haar smaakpapillen kennismaken met lekkernijen als Mahi-Mahi en kreeft, het instappen en besturen van de dinghy, nippen aan verfrissende cocktails, tot zeilen naar pittoreske eilanden waar ze zich kon verwonderen aan natuurlijke wonderen zoals het bubbelbad. We hebben ook genoten van films kijken in de cockpit, omringd door een hemel vol sterren. En ja, ze beheerst nu ook de kunst om haar droppings via een boottoilet de zee in te pompen. 

En dan is de dag waar we op hebben gewacht eindelijk aangebroken! We zijn al maanden aan het plannen en onze harten zijn vervuld van opwinding nu we Angelique verwelkomen op de Britse Maagdeneilanden. De verwachting is opgebouwd en nu ze er eindelijk is, konden we niet wachten om haar al het moois te laten zien dat de Britse Maagdeneilanden te bieden hebben. Terwijl we op het vliegveld wachten, kunnen we niet anders dan een gevoel van nervositeit en gretigheid voelen. We turen constant naar de deuren, in de hoop een glimp van Angelique op te vangen als de deuren openen. En dan, ineens, daar is ze! Met een stralende lach op haar gezicht loopt ze naar ons toe. We lopen ook naar haar toe en omhelzen haar in een stevige knuffel, we zijn zo blij dat ze eindelijk hier bij ons is. Een korte wandeling vanaf het vliegveld leidde ons naar de aanlegsteiger voor de dinghy, maar niet voordat we onze honger hadden gestild in een gezellige strandbar. Stel je voor: schemering, palmbomen, gekleurde lampjes, een brandende vuurkorf bij de ingang en ons gelach die de lucht vult. Tijdens het eten deelden we verhalen over Angelique’s reis en genoten we van het gevoel van saamhorigheid. Afstand en tijd smolten weg; het was alsof we nooit weg waren. Angelique zegt: “Ik ben zo blij dat ik niet ben gaan huilen. Dat had ik wel verwacht, maar toen ik jullie alle drie zag, voelde het opeens alsof ik jullie vorige week nog bij jullie was.” We lachen allemaal en knikken instemmend, wetende dat de sterke familieband ons altijd dichtbij zal houden, hoe ver we ook van elkaar verwijderd zijn. 

Na het eten begeven we ons naar de boot, opgewonden kletsend over het avontuur dat ons te wachten staat. We weten dat deze reis er een zal zijn die we nooit zullen vergeten. In de baai is de zee kalm en de sterren fonkelen boven ons terwijl we langzaam naar de boot varen. Toen we met Angelique op de boot aankwamen, was het duidelijk dat ze opgewonden was, maar ook een beetje overweldigd. Ze had al eerder foto’s van de boot gezien, maar erop staan en lopen was een heel andere ervaring. Omdat het buiten al donker was, kon ze niet veel van de omgeving zien, maar we verzekerden haar dat het overdag nog mooier was. Om Angelique te helpen zich op haar gemak te voelen op de boot, namen we haar mee op een volledige rondleiding, lieten haar zien waar alles was en legden uit hoe alles werkte. We bespraken ook onze plannen voor de volgende dag, waaronder snorkelen en zeilen naar een nabijgelegen baai. De volgende ochtend toen we wakker werden ontdekten we dat Angelique al wakker was en reikhalzend uitkeek naar de prachtige omgeving. Ze had uren naar de geluiden van de boot geluisterd en was opgewonden om eindelijk alles bij daglicht te zien. Met een grote glimlach op haar gezicht wachtte ze tot we bij haar kwamen zodat we het samen konden beleven. Toen we naar buiten stapten, lichtten Angelique’s ogen op bij het zien van de baai waarin we voor anker lagen en de verschillende eilandjes om ons heen. Ze was onder de indruk van de schoonheid die ons omringde en kon niet stoppen haar opwinding uit te drukken met veel “aaa” en “ooo.”

Het was duidelijk dat Angelique al verliefd was op de ervaring, nog voordat we aan onze geplande activiteiten begonnen. We kleedden ons snel aan en maakten ons klaar voor de komende dag. We motoren naar een nabijgelegen baai, wat slechts 10 minuten duurde. Na het ontbijt is Angelique samen met Jeroen naar een klein strandje gevaren met de dinghy. Hier kreeg ze snorkel les want Angelique had dit nog niet eerder gedaan, daarna zijn we met zijn allen gaan snorkelen en Angelique stond versteld van de onderwaterwereld die ze ontdekte. Na een paar uur snorkelen zeilden we richting Cane Garden Bay, ongeveer 10 NM verderop. Terwijl we naar onze bestemming zeilden, genoot ze van het prachtige landschap en het gevoel van de wind in haar haren. Onze eerste dag op de boot met Angelique was een groot succes. Ze was enthousiast over alles en kon niet wachten om te zien wat de rest van de reis voor haar in petto had. We waren blij haar te hebben laten kennismaken met zeilen en het verkennen van de zee, en we wisten dat deze reis voor ons allemaal onvergetelijk zou worden. Een strandwandeling langs alle gekleurde barretjes in Cane Garden Bay, terwijl de zon langzaam onderging was een mooie afsluiter van deze 1^ste dag. We hebben op de boot gegeten en Angelique is daarna vroeg naar bed gegaan. 

De volgende ochtend na het ontbijt zijn we doorgevaren naar White Bay, op het eiland Jost Van Dyke. Toen we de baai verlieten, vulde een moment van opwinding de lucht toen ik een haai sierlijk over het wateroppervlak zag glijden, vlak naast onze boot. Het heldere water gaf ons een vluchtige glimp van zijn aanwezigheid voordat de haai weer in de diepte verdween. Het was echt een bijzonder gezicht, want dergelijke ontmoetingen zijn zeldzaam in deze wateren. Met gehesen zeilen en kalm water begonnen we aan een korte zeiltocht van 7 zeemijl richting White Bay, waarbij we de zachte bries langs onze gezichten voelden strelen en genoten van de serene sfeer. Bij aankomst werden we begroet door een bruisend tafereel in White Bay, met motorboten en catamarans die de hele baai vulden. Jeroen ging met de dinghy, walkie talkie en een dieptemeter in de aanslag op zoek naar een plekje tussen het koraalrif en de andere boten en gaf door dat hij iets voor ons had gevonden. Ik stuurde de boot door de nauwe doorgang tussen de koraalriffen en onze eerste poging om voor anker te gaan bleek niet succesvol. Wat een vleugje extra spanning toevoegde was een naburige catamaran die op een halve bootlengte naast ons zijn anker liet zakken, terwijl we zelf nog steeds niet veilig voor anker lagen. Met beperkte manoeuvreerruimte en slechts 20 cm kielspeling, besloot Jeroen ons al snorkelend vooruit te leiden en uiteindelijk een zandbodem te vinden waar ons anker zich stevig in het zand groef. Een zucht van opluchting overspoelde ons toen we wisten dat we goed geankerd lagen. Omdat we graag het strand wilden verkennen, besloten we deze keer te gaan SUP-boarden. Angelique, die voor het eerst op het supboard zat, en ik paddelden al zittend op de SUP-boards richting het strand. Het strand bruiste van de levendige energie van dagjesmensen, hun gelach echode terwijl ze in het water stonden, hun drankjes in de hand om de hitte te verslaan, genietend van het gezelschap van andere strandgangers. Terwijl we de drukte van White Beach omarmden en gingen zitten om wat te drinken, had de natuur zijn eigen plannen. Een plotselinge stortbui raasde over White Bay en dompelde ons onder in een verfrissende regendouche. Het was alsof de natuur ons er op een speelse manier aan herinnerde dat zelfs in het paradijs het onverwachte kan gebeuren. We zochten een tijdje beschutting, maar de regen maakte al snel weer plaats voor zonneschijn. De lunch op de boot vulde onze energie weer aan en we konden het niet laten om weer het uitnodigende water in te duiken, het is deze tijd van het jaar gemiddeld 31 graden dus zwemmen is een verademing. We sprongen van de boot, wat weer een primeur was voor Angelique, en creëerden onze eigen symfonie van spetters en gelach. Vervolgens dook Rajesh, gewapend met zijn vertrouwde GoPro-onderwatercamera de diepte in om de onderwaterwereld vast te leggen. Met de sterrenhemel als achtergrond genoten we van een welverdiend diner op het serene White Beach. De hectiek van de dag was weggeëbd en een gevoel van kalmte en tevredenheid was achtergebleven. De betoverende melodie van live Caribische drums en fonkelende lichtjes voegden een vleugje magie toe aan de sfeer.

We kwamen unaniem overeen om ons verblijf in White Bay te verlengen, enthousiast om ook de naburige Great Bay met de dinghy te verkennen. Aangekomen bij de dinghy aanlegsteiger, werden we begroet door een groep grote Tarpons, deze grote zilverkleurige vissen die vaak intimiderend dicht bij je komen, echter alleen uit nieuwsgierigheid. Het plaatselijke dorp verwelkomde ons met zijn lange hoofdstraat, versierd met talloze souvenirwinkels, bars en restaurants. Onder hen is Foxy‘s Bar de meest bekende. We konden de verleiding niet weerstaan en besloten daar wat te drinken te bestellen, en tot onze verbazing kwamen we onze oude bekenden, April en Ian, tegen. Het was zo leuk om ze weer te zien. Het brengt altijd een lach op ons gezicht als April en ik naast elkaar staan; zij is 1.50 m lang terwijl ik 1.90 m bereik. Het was een hartverwarmende reünie die een extra laag vreugde aan ons avontuur toevoegde. Later, terug op de boot, brachten we de rest van de middag door met snorkelen. De avond bracht een ander culinair genot voor Angelique – Mahi-Mahi! We wachtten met spanning op haar oordeel en tot onze opluchting genoot ze er echt van! Naarmate de nacht vorderde, dompelden we ons onder in levendige dobbelspellen, Yahtzee en Fargel, herinneringen creëren en lachen die voor altijd gekoesterd zullen worden.

We blijven op het eiland Jost Van Dyke, maar varen een stukje verder naar Little Jost van Dyke. Na 2 uur varen bereiken we de baai en pakken we een mooringbal (ankerboei). Het turquoise water glinstert onder de warme zon en nodigt ons uit om erin te duiken. Een bezoek aan de levendige Bee-line Bar voor de lunch liet Angelique kennismaken met haar allereerste cocktail, de legendarische ‘Painkiller’.  Naarmate de middag vordert, trekken we ons terug op onze boot, even genieten we in rust van de omringende zee. Later in de middag, maken we een korte wandeling naar het natuurlijk gevormde ‘bubbelbad’. De natuurlijke vorming van schuimbellen, die bubbels creëren in het water, veroorzaakt door de golven, die over de rotsen slaan, zorgt voor een tintelend gevoel op onze huid. Opwinding vult de lucht terwijl we onszelf onderdompelen in het verfrissende water en zien hoe de golven over de rotsen slaan. Rajesh legt dit mooie moment vast met zijn drone en maakt video’s en foto’s. Na het avondeten zetten we onze eigen buitenbioscoop in de cockpit op, onder de sterrenhemel. De filmkeuze van vanavond is “The Mother”, met de Jennifer Lopez. We gaan allemaal op in het verhaal, delen een glimlach en waarderen het meeslepende verhaal van de film. Terwijl de credits rollen, zijn we het er unaniem over eens dat het een goede keuze was.

De volgende ochtend werden we op tijd wakker en zijn we met de dinghy naar een klein eilandje gevaren waar slechts twee palmbomen op staan. Terwijl we het eiland verkenden, konden we het uitnodigende water niet weerstaan en besloten we een verfrissende duik te nemen. Na onze heerlijke escapade keerden we terug naar de boot en hervatten we onze zeilreis. Onze volgende bestemming was de baai The Bight, op Norman Island. Een mooie zeiltocht van 20 NM waar we vier uur over hebben gedaan. Hier heeft Angelique, de waaghals, op het SUP-board achter de dinghy gesurft en later, op de zandige oevers, gaf Jeroen haar les over het staand paddelen op het SUP-board. Een uur later keerde ze triomfantelijk met een grote glimlach terug naar de boot, succesvol balancerend op het SUP-board. De rest van de dag stond in het teken van snorkelen, en genoten we van de levendige onderwaterwereld. Toen de zon onderging, verzamelden we ons in de cockpit en maakten we ons op voor een nieuwe filmavond. Deze keer hebben we ons overgegeven aan de romantische komedie “Two Weeks Notice”, met Sandra Bullock en Hugh Grant. Het gelach en plezier vulden de lucht en creëerden dierbare herinneringen onder de sterrenhemel. 

De volgende ochtend hebben we ons overgegeven aan een ontspannen ochtend, genietend van de rust die ons omhulde. Tegen de middag vertrokken we naar de beroemde Willy T. Dit omgebouwde 50 meter lange Baltische vrachtschip, bekend om zijn levendige sfeer, doet dienst als drijvende bar en restaurant. We konden het niet laten om de unieke mix van eten, drinken en entertainment aan boord van een drijvend schip te ervaren, terwijl we werden getrakteerd op een mooi uitzicht op de Caribische Zee. Natuurlijk konden we de kans niet voorbij laten gaan om de avontuurlijke geest van de plek te omarmen. In navolging van de Willy T-traditie waagden we ons vanaf het bovendek in het kristalheldere turquoise water, waarbij we ons innerlijke kind herontdekten en genoten van de vreugde die het met zich meebracht. Toen de middagzon begon te verdwijnen, namen we afscheid van de Willy T en zetten we koers naar Peter Island, op slechts 30 minuten varen. Bij het binnenvaren van de baai werden onze ogen onmiddellijk getrokken door de talloze schildpadden die in het water zwommen. Toen we eenmaal veilig voor anker lagen, duurde het ook niet lang voordat we het water in sprongen, om de schildpadden te bewonderen. We waren gefascineerd dat de schildpadden zo rustig waren en zich niet stoorden aan onze aanwezigheid en besloten ons verblijf hier met een extra dag te verlengen, genietend van de rust en sereniteit die ons omringde.

De volgende ochtend begonnen Jeroen en Rajesh aan een tocht van 3,5 NM met een dinghy om bestelde onderdelen op te halen bij Nanny Cay Marina. Ondertussen genoten Angelique en ik van een rustige ochtend aan boord, waarbij ik voor de was zorgde, wat las en een heerlijke lunch voor ons beiden klaarmaakte. Die middag, nadat Jeroen en Rajesh weer terug waren, bestond uit meer snorkelavonturen en aan het begin van de avond, terwijl ik bezig was met het bereiden van het avondeten, hebben Jeroen, Angelique en Rajesh een mooie wandeling naar een verlaten hotel bovenop een berg gemaakt. De adembenemende uitzichten werden vastgelegd door Rajesh met drone video’s en foto’s. Die dag heeft onze watermaker besloten om ermee op het houden en blijkt het voor Jeroen niet mogelijk om het even snel te lossen.

De volgende morgen zeilden we verder naar Virgin Gorda en stopten we eerst bij “the Baths”. The Baths bestaat uit een reeks gigantische granieten rotsblokken die naar schatting ongeveer 70 miljoen jaar oud zijn. Deze rotsblokken liggen verspreid langs de kust, waardoor een doolhof van grotten, tunnels en “zwembaden” ontstaat, wat doet denken aan een buitenaards landschap. Enthousiast begonnen we al wandelend, klimmend en klauterend aan de ontdekkingsreis tussen de rotsen en grotten. Er gaat niets boven een verfrissende duik in het koele water na zo’n avontuur, waarbij je het zweet voelt wegspoelen. Na een rondje “painkillers” en wat frietjes, vervolgden we onze reis en zeilden verder naar Prickly Pear. Hoewel we dierbare herinneringen aan deze baai hadden, werden we bij aankomst teleurgesteld. Het eens ongerepte strand werd nu ontsierd door een overvloed aan sargassum-zeewier, dat de lucht vulde met een onaangename geur. Vastbesloten om het meeste uit onze laatste dagen samen te halen, besloten we de volgende ochtend vroeg naar Savanna Bay te varen. Het is een waar paradijs voor snorkelliefhebbers en de komende twee dagen zal onze enige focus liggen op snorkelen, genieten van heerlijke maaltijden, fijne gesprekken en koesteren we elk dat we hier nog samen hebben. Zaterdag zeilen we om 16.00 uur terug naar Trellis Bay, dezelfde baai waar we Angelique verwelkomden bij haar aankomst op de luchthaven. Zondagochtend is het vertrek van Angelique terug naar Nederland. We hebben echt genoten van haar aanwezigheid, haar humor en aanstekelijke lach, haar avontuurlijke geest die haar ertoe bracht haar angsten te overwinnen en talloze nieuwe ervaringen met ons op te doen en haar niet aflatende vertrouwen in ons. We hopen dat ze op een dag nog eens een stuk zal meezeilen met ons; ze zal altijd welkom zijn aan boord.

 In de nabije toekomst houden onze plannen in dat we terugkeren naar Sint-Maarten. Jeroen heeft een reeks belangrijke bootprojecten op de planning staan, waaronder de installatie van een nieuwe watermaker, het repareren van de rolfok en het uitvoeren van grondig motoronderhoud. Daarnaast kijken we reikhalzend uit naar de komst van onze pakketten uit Nederland en de stickers voor onze dinghy. De ouders van Jeroen zijn na het zien van de avontuurlijke reis van hun dochter Angelique ook enthousiast geworden en zullen eind juni mee aan boord gaan in Martinique. We zijn vol verwachting en opwinding om ze te verwelkomen hier aan boord!