Op avontuur met de wind: Evaluatie van ons eerste jaar zeilen.

“Op avontuur met de wind: Evaluatie van ons eerste jaar zeilen.”

Zijn dromen slechts illusies? Voor velen lijkt het alsof het leven op zee een idyllische aaneenschakeling is van zonovergoten dagen, cocktails nippen op het dek, feestjes, regenbogen en het gezelschap van dolfijnen. Een bestaan met minimale stress, waar je vrij kunt ronddwalen en je financiën moeiteloos beheert door je vaardigheid om je eigen voedsel te vangen. Maar wat is de echte aard van deze realiteit?

De realiteit heeft ons geleerd dat het onderhouden van onze zeilboot voortdurende inspanning vergt. Reparaties en onderhoud zijn aan de orde van de dag om ervoor te zorgen dat de zeilboot zeewaardig blijft. De financiële lasten die daarmee gepaard gaan, hebben we grondig onderschat. Het grootste deel van ons budget wordt hieraan besteed. We zijn ons ervan bewust dat in de Caraïben de kosten voor levensonderhoud hoger zijn dan in Europa. Daarom is doelbewust inkopen doen van groot belang. Groente, fruit en eieren zijn allemaal kostbaar en schaars. Een bloemkool kost hier vaak 11 euro, paprika’s zijn rond de 4 à 5 euro en eieren kosten soms een bijna 2 euro per stuk. De Franse eilanden zijn goedkoper en hebben de grootste supermarkten, waardoor we hier regelmatig boodschappen doen voor houdbare levensmiddelen voor een paar maanden.

Toerisme is de belangrijkste bron van inkomsten op de meeste eilanden, wat zich weerspiegelt in de activiteiten en prijzen. Cruisers beschouwen zichzelf niet als toeristen en proberen op een budgetvriendelijke manier het meeste uit hun ervaringen te halen. Ze kunnen zeilen naar alle uithoeken van de wereld met behulp van de wind, maar visums en vaarvergunningen voor je boot zijn in veel landen vereist, evenals de bureaucratie onder de ambtenaren. Als Nederlander heb je vaak het geluk om zonder problemen binnen te komen maar met een Indiaas paspoort hebben we soms voor uitdagingen gestaan.

Desondanks is er veel waar. Wanneer je de horizon tegemoet zeilt, word je getrakteerd op een adembenemend schouwspel van de natuur. De zon zakt langzaam achter de oceaan en de lucht kleurt zich met warme tinten van oranje en roze, terwijl de zee zich voor je uitstrekt. Onbereikbare stranden liggen verscholen achter ruige kliffen, klaar om ontdekt te worden. Onderwatergrotten en koraalriffen onthullen een verborgen wereld vol kleurrijke vissen en mysterieuze wezens.

Elk zeilavontuur biedt ook de kans om te verkennen, niet alleen de ongerepte natuur, maar ook nieuwe culturen en smaken. Je vaart naar afgelegen eilanden waar traditionele gemeenschappen hun gastvrijheid delen. Het zeilen brengt je naar plaatsen waarvan je nooit had gedacht dat je ze zou bereiken en opent deuren naar de wereld die anders gesloten zouden blijven. De ware magie van het zeilen zit in het gevoel van vrijheid. Je laat de kust achter je en geeft jezelf over aan de grillen van de wind en de golven. Er zijn geen vaste routes of strakke schema’s. Je vaart waar de wind je brengt, en dat gevoel van vrijheid is onbetaalbaar. Lees mee hoe het ieder van ons het eerste jaar heeft ervaren.

Het meest bijgebleven moment van het afgelopen jaar op de zeilboot was voor

Jeroen:

Bezoek aan de Bahama’s. Het zeilen van en naar de Bahama’s was een ervaring op zich vanwege de langere afstanden en de potentieel uitdagende/lastige terugreis. De Bahama’s zelf en dan vooral de Exuma’s hebben diepe indruk op mij gemaakt. Het ondiepe water, de kleuren en de aanwezigheid van haaien bij de boot waarmee we ook gezwommen hebben.

Aagje:

Het moment waarop we het anker lichtte bij Cooper Island, Britse Maagdeneilanden en aan onze allereerste overtocht begonnen naar Sint-Maarten, is voor altijd in mijn herinnering gegrift. Binnen tien minuten na vertrek begaf onze gloednieuwe windmeter het, maar we besloten vastberaden om door te zeilen. De geluiden aan boord tijdens zo’n ruige oceaan waren in eerste instantie beangstigend, maar tegelijkertijd creëren het ook een gevoel van vertrouwen in het feit dat deze boot voor deze uitdagingen is gemaakt en ons veilig naar de Sint-Maarten zal brengen. Die eerste nachtzeilervaring was intens. De maan was nergens te bekennen, waardoor de duisternis alles omhulde. Het geluid van de wind die hard langs ons heen raasde en de golven die ons zo nu en dan een paar meter omhoogtilden en dan met een klap weer neer lieten komen, was overweldigend. In het donker was het onmogelijk om deze bewegingen te anticiperen. Hierdoor werden mijn andere zintuigen scherp geprikkeld, waardoor ik op een geheel nieuwe manier mijn omgeving ervoer. Het drong langzaam tot me door dat dit soort avonturen een aanzienlijk deel van ons leven zouden gaan vormen. De mix van opwinding en angst die hiermee gepaard ging, is iets waar we mee zullen leren omgaan. 

Rajesh:

Sinds we ons leven aan boord van de boot begonnen, hebben we het geluk gehad veel onvergetelijke momenten te beleven. Elke dag dat we de eilanden verkennen, brengt ons nieuwe en blijvende herinneringen. Onze reis langs de Caribische eilanden en de Bahama’s valt bijvoorbeeld op. Ik hou van snorkelen en sta voortdurend versteld van de diversiteit aan vissoorten die ik tegenkom tijdens mijn onderwateravonturen en ben altijd op zoek naar soorten die ik nog niet eerder heb gezien. Tot mijn dierbaarste herinneringen behoren de keren dat ik naast schildpadden zwom, toen ik eindelijk een octopus zag, die van lichaamskleur veranderde toen ik hem naderde en getuige was van een groep dolfijnen die ons verwelkomde op de Bahama’s. Het waren allemaal bijzondere momenten die een onuitwisbare indruk in mijn hart achterlieten. Als ik echter één bestemming zou moeten kiezen die mijn ziel echt raakte, zou het ongetwijfeld Dominica zijn. Onze vijfdaagse begeleide excursie, gedeeld met onze vrienden van Sailing Mabul, behoort tot de meest gedenkwaardige ervaringen in mijn leven.

Momenten van heimwee of twijfels over onze beslissing om per zeilboot rond de wereld te zeilen waren ervoor:

Jeroen:

Niet. Zeker geen twijfels of heimwee!
Ik denk weleens na over de toekomst en weet niet hoe dat er voor ons uit gaat ziet wat betreft financiën en waar/hoe we over een paar jaar leven. Dit probeer ik los te laten, die oplossingen presenteren zich de komende jaren vanzelf. Nu eerst genieten van deze bijzonder mooie, leerzame en avontuurlijke tijd dichtbij de natuur.

Aagje:

We hadden een comfortabel huis, genoten beiden van ons werk en hadden sterke banden met familie en vrienden. Het idee om dit alles achter te laten, geen spontane kopjes koffie meer te kunnen drinken met dierbaren, was inderdaad een bittere pil om te slikken. Echter, ik geloof sterk in het najagen van je eigen dromen omdat we slechts één keer leven. Nadat we de knoop hadden doorgehakt en onze boot hadden aangeschaft, verdwenen de twijfels en angst. Het maakte plaats voor ongekende enthousiasme.

Rajesh:

Ik kom uit India en ik mis mijn cultuur vaak, vooral het vieren van festivals met mijn vrienden en familie. Ik heb zeven jaar in Nederland gewoond en of ik nu in Nederland was of op onze zeilboot, ik heb nog steeds hetzelfde gevoel. Om het verlies van huis het hoofd te bieden, voer ik regelmatig videogesprekken met mijn dierbaren in India, waardoor ik me dichter bij hen voel. Even heb ik getwijfeld om terug te gaan naar India en niet mee te gaan op de zeilboot. Dit had vooral te maken met mijn angst voor water. Toch heeft mijn liefde voor reizen ervoor gezorgd dat ik mee ben gegaan. De keuze om op een zeilboot te gaan wonen is een van de beste beslissingen die ik ooit heb genomen.

Nieuwe vaardigheden die we hebben geleerd tijdens het zeilen en leven aan boord zijn:

Jeroen:

Te veel om op te noemen maar ik doe toch een poging en verdeel het in twee categorieën:
A. Technisch heeft de boot veel uitdagingen omdat er veel systemen aan boord zijn die essentieel zijn voor de veiligheid en het comfort aan boord. Iedere week gaat er wel iets stuk of heeft iets onderhoud nodig, het afgelopen jaar hebben we hierdoor veel geleerd over alle mogelijke problemen en de oplossingen, nu zijn we zover dat we vertrouwd zijn met techniek en bijna alle problemen snel kunnen oplossen. Mechanisch, Elektronisch, Zeilen repareren, Antifouling (alg werende onderwaterverf), enz.
B. Zeilvaardigheden. We konden al zeilen maar een Amel heeft een eigenzinnig ontwerp dat je even moet leren kennen. Na ruim 6000Nm varen hebben we het zeilen goed onder de knie en hebben we ook geleerd om goed te ankeren, de Genua uit te boomen, met een spinnaker en ballooner te varen en te zeilen tijdens verschillende weersomstandigheden.
Route planning en Navigeren doen we met de Apps van Predictwind en Navionics.

Aagje:

Tijdens het eerste jaar heb ik nog meer geleerd over navigatie en het lezen van zeekaarten, het gebruik van kompassen en gps-systemen. Daarbij heb ik geleerd om rekening te houden met getijden en stromingen bij het plannen van onze tochten. Mijn begrip van windrichtingen, hun patronen en wat het juiste moment is om de zeilen te hijsen of te reven, is aanzienlijk vergroot. Het leven aan boord draait om begrijpen hoe het weer werkt. Zelfs een wolk die aan de horizon verschijnt, vertelt een verhaal over wat we in de komende dagen kunnen verwachten. Weersvoorspellingen fungeren als waardevolle gidsen en die worden meerdere keren per dag bekeken om onze zeiltochten op een veilige en doelgerichte manier te plannen. ‘s Nachts is het zeilen uitdagender en tijdens die momenten heb ik geleerd om nog meer vertrouwen te hebben in mezelf en cruciale beslissingen zelf te nemen en in Jeroen en Rajesh als zij alleen aan het roer staan. Het leven aan boord vergt vindingrijkheid. Ik heb veel geleerd over het bedenken van oplossingen voor onverwachte problemen tot het slim gebruiken van beperkte ruimte en spullen. Een zeilboot is voortdurend in beweging en aanpassing is voortdurend vereist. Het is belangrijk om bewust om te gaan met zaken als energie, water, minimaliseren van afval en het weer. Bovenal vertegenwoordigt dit avontuur een innerlijke reis, waarbij ik gevormd word door moed en zelfreflectie. De zee weerspiegelt mijn grenzen en groei op een unieke manier, waardoor dit avontuur een diepgaande impact heeft op mijn persoonlijke ontwikkeling.

Rajesh:

Naast alle vaardigheden van het zeilen en technische aspecten die er allemaal op een boot aanwezig zijn, geniet ik van het ontwikkelen van mijn onderwaterfotografie vaardigheden. Ik hoop om mijn vaardigheden in deze discipline te verbeteren en uiteindelijk een professioneel niveau te bereiken. Ik heb leren duiken en met trots kan ik zeggen dat ik mijn tweede niveau van de Franse duikcertificering (FFESSM) heb behaald. Ik ben vastbesloten om mijn passie voor onderwaterfotografie verder te ontwikkelen.

Een grappige of onverwachte uitdaging die we hebben overwonnen zijn:

Jeroen:

Toen ik van de boot afsprong om het SUP board terug te halen die was losgekomen van de boot. Er bleek echter een te sterke stroming te zijn waardoor ik met geen mogelijkheid terug naar de boot 😬 kwam. Onze zoon Rajesh kwam achter me aan om te helpen en toen zaten we beiden in de problemen. Aagje heeft hulp opgeroepen via de VHF-radio en iemand kwam ons redden met zijn dinghy, aangezien onze eigen dinghy met buitenboordmotor nog vastgebonden zaten en Aagje de buitenboordmotor in haar eentje niet op de dinghy kon tillen. 

Aagje:

We bevinden ons in de Bahama’s, zeilend door de ruige zeeën terwijl de boot zo’n 30 graden helt. Plotseling overvalt me de onontkoombare drang voor een sanitaire stop, die we voor het gemak maar even ‘nummer 2’ zullen noemen en ik moest snel zijn! Nu, afdalen naar het benedendek vereist een stevige grip, want de boot leunt stevig over naar stuurboord, terwijl onze beide toiletten aan bakboordzijde zitten. Eenmaal op het toilet gezeten, is een strategische aanpak noodzakelijk. Ik moest mijn voeten stevig tegen de deurpost zetten, als een soort anker, om te voorkomen dat ik onbedoeld van het toilet afglijd en dan volgt het precieze mik werk om alles “netjes” te houden. Ik kan je verzekeren, het is een ware uitdaging die behendigheid en vastberadenheid vergt. De acrobatische posities die ik moest aannemen en het gevoel van trots dat me overviel wanneer alles succesvol is verlopen, zijn werkelijk onbeschrijfelijk.

Rajesh:

We hadden de gelegenheid om Dominica te bezoeken met onze vrienden, Karin en Alex. Karin, oorspronkelijk uit Zwitserland, had contact gehad met een Zwitsers echtpaar dat op het eiland woonde en een hotel en restaurant beheerde. Na een inspannende dag wandelen stelde Karin voor om in hun restaurant te dineren. We coördineerden onze dinerplannen via WhatsApp en kozen voor vis als hoofdgerecht, met speciale arrangementen voor Alex, die vegetariër was. Bij onze aankomst waren we volkomen uitgeput en uitgehongerd. Na nog een uur wachten werd ons voorgerecht, hun kenmerkende zelfgemaakte soep, geserveerd. Helaas liet de smaak veel te wensen over en wisselden we teleurgestelde blikken. Toch schoven we het terzijde in afwachting van het hoofdgerecht: vis vergezeld van salade en aardappelen. Tot onze verbazing bevatte het bord van Alex alleen maar salade en aardappelen, zonder enige dressing of extra bijgerechten. Zijn ontevredenheid was duidelijk en hij uitte zijn ontevredenheid door uiteindelijk niets te eten. Teleurstellend genoeg kon het hoofdgerecht op smaak ook op ons geen indruk maken. We waren het er allemaal over eens dat we nog niet eerder zo slecht eten ergens geserveerd hebben gehad. Op de terugweg konden we het niet laten om Karin te plagen met haar restaurantaanbeveling. Ondanks het vreselijke eten en onze aanhoudende honger werd het een komische herinnering die ons nog lang zal bijblijven.

Lessen die we hebbeb geleerd over samenwerking en communicatie tijdens het leven op een zeilboot zijn:

Jeroen:

Zeilen is niet heel moeilijk maar kan ook gevaarlijk zijn, het is belangrijk dat we alle drie bekwaam zijn in alle taken op de boot zodat we elkaar kunnen helpen/afwisselen maar ook met elkaar meedenken en waarschuwen voordat er mogelijk gevaarlijke situaties ontstaan.
We hebben het afgelopen jaar geleerd dat we elkaar kunnen vertrouwen om alleen de boot te besturen en dat bij moeilijke of potentieel gevaarlijke momenten altijd hulp wordt gevraagd.

Aagje:

Een opvallende ontdekking was dat communicatie tijdens momenten van intense druk en spanning vaak intenser en emotioneler wordt. Soms escaleert het zelfs, laat ik het netjes omschrijven, tot het punt waarop we onze stem verheffen en woorden kracht bijzetten door ze luidkeels uit te spreken. Het is een dynamiek die ik normaal gesproken aan land nooit zou accepteren, maar de zeilervaring heeft me doen realiseren dat in cruciale situaties duidelijke en directe communicatie soms de enige manier is om de ernst van het moment over te brengen. Het lijkt een mechanisme te zijn om de urgentie en noodzaak van de lopende situatie te benadrukken. Belangrijk om te benadrukken is dat deze verhitte communicatie niet persoonlijk bedoeld is. Als we achteraf de situaties analyseren, wordt het duidelijk dat het niet draait om individuele verwijten, maar om het begrijpen van de situatie en de te nemen noodzakelijke maatregelen in zo’n situatie. Deze post-crisis reflectie dient als een leermoment. Waarvan ik zeker weet dat we er nog velen zullen krijgen. 

Een andere belangrijk les die ik heb opgedaan, is het belang van vertrouwen, zowel in mezelf als in elkaar. Na meer dan een jaar samen zeilen, hebben we bewezen dat we op elkaar kunnen vertrouwen, zelfs onder uitdagende omstandigheden. Het vereist begrip van elkaars vaardigheden, reacties en besluitvormingsprocessen. Op een zeilboot is er weinig ruimte voor twijfel waardoor vertrouwen in de capaciteiten van elkaar van onschatbare waarde is.

Rajesh:

Het is belangrijk om te beseffen dat we allemaal volwassenen zijn met onze eigen perspectieven, wat de zaken soms ingewikkeld kan maken. We kunnen niet allemaal tegelijkertijd kapitein zijn en we hebben geleerd dat het beter is dat we om de beurt kapitein zijn. Ik heb inzicht gekregen in het belang van geduld en aandachtig luisteren in de communicatie met de kapitein.

Specifieke plekken die we hebben bezocht en die een blijvende indruk op ons hebben achtergelaten zijn:

Jeroen:

Dominica en de Bahama’s.
Dominica vanwege de prachtige wandeltochten die we samen met Alex en Karin van zeilboot Mabul hebben gemaakt door de binnenlanden.
De Bahama’s vanwege het heldere licht blauwe water, het zwemmen tussen de haaien en de uitgestrektheid.

Aagje:

Eén bestemming die ongetwijfeld een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten, is Dominica. Dominica onderscheidt zich door zijn ongerepte schoonheid en overvloed aan natuurlijke wonderen. Met zijn 365 rivieren, vulkanische bergpieken gehuld in verschillende tinten groen, valleien, watervallen en beroemde borrelende meren is Dominica een ware schatkamer van landschappen. De diversiteit van de flora en fauna, zowel aan land als onder de zeespiegel, dragen bij aan de unieke aantrekkingskracht van dit eiland. Hoewel we te land veel van Dominica hebben verkend, blijft er nog een fascinerende wereld onontdekt: de onderwateromgeving. Met het hele jaar door de aanwezigheid van potvissen, belooft de onderwaterwereld van Dominica een ervaring op zich te zijn die nog op ons wacht.

Een andere bestemming die een diepe indruk heeft achtergelaten, is de Bahama’s, vooral vanwege hun betoverende onderwaterwereld. Door het heldere water kun je erg ver kijken onderwater. Hier zwemmen niet alleen haaien, roggen en barracuda’s, maar ook een overvloed aan tropische vissen en mooie kleuren koralen. Deze diversiteit en levendige kleuren van de onderwaterwereld maken dat de Bahama’s een onuitwisbare indruk op me heeft achtergelaten.

Rajesh:

Er zijn een paar plaatsen die een blijvende indruk op mijn hart hebben achtergelaten, waaronder Dominica, Bahama’s, Grenadines en de Britse Maagdeneilanden. Eerst en vooral heeft Dominica een speciaal plekje in mijn hart vanwege de uitgestrekte natuurlijke schoonheid, torenhoge heuvels die perfect zijn om te wandelen en watervallen. Op de voet volgen de Bahama’s, bekend om zijn betoverende turquoise wateren en levendige onderwaterleven. De Bahama’s bieden de unieke ervaring om getuige te zijn van verschillende kleuren van de zee. De Exuma’s vallen vooral op, met zijn ondiepe wateren en adembenemende zeeleven. Op weg naar de Grenadines is Tobago Cays een juweeltje waar je zoveel zeeschildpadden van dichtbij kunt tegenkomen, allemaal te midden van de fascinerende turquoise wateren. Als laatste, maar zeker niet als minste, zijn de Britse Maagdeneilanden (BVI) mijn favoriet aller tijden. De BVI zal altijd speciaal zijn, omdat we hier onze boot hebben gekocht en onze reisavonturen zijn begonnen.

Dingen die we missen van het leven aan land tijdens ons zeilavontuur zijn:

Jeroen:

Niet veel, voornamelijk de gezelligheid met familie en vrienden. Gelukkig spreken we ze regelmatig via beeldbellen.

Aagje:

Wat ik het meest mis tijdens ons zeilavontuur, zijn de waardevolle en gezamenlijke momenten die ik normaal gesproken op het vasteland deelde. Het samenzijn met familie en vrienden. De mogelijkheid om samen te komen, te lachen, verhalen te delen en speciale gelegenheden te vieren, dat is iets wat ik echt mis tijdens onze tijd op zee. Bovendien heb ik ook mijn werk gemist, vooral het contact met mijn cliënten in mijn praktijk. Het is zo vervullend om anderen te kunnen helpen bij de behandeling van hun tandvleesproblemen, waardoor ze weer met een stralende glimlach en hernieuwd zelfvertrouwen kunnen stralen. Het luisteren naar hun verhalen, uitdagingen en triomfen draagt bij aan deze voldoening. Dan is er nog het schilderen. Het creëren van kunstwerken, het spelen met kleuren en vormen, geeft me een unieke uitlaatklep voor expressie. Hoewel de zee en het avontuur me veel nieuwe perspectieven hebben geboden, was er een verlangen om weer een groot doek te pakken en mijn innerlijke wereld te uiten via kunst. 

Rajesh:

Ik zou niets willen zeggen, maar dat zou niet helemaal waar zijn. Op het land vond ik het leuk dat je kunt gaan wandelen of hardlopen door gewoon de voordeur open te doen. Toegegeven, het leven op een boot is toch wat anders, want de spontaniteit van het op straat stappen is niet helemaal hetzelfde. Wat ik echter het meest mis, is tijd doorbrengen met vrienden. Niettemin moet ik zeggen dat ik enorm geniet van mijn leven op de boot, en als gevolg daarvan heb ik niet het gevoel dat ik te veel van het leven op het land mis.

Heeft dit eerste jaar zeilen onze relatie als gezin beïnvloed en versterkt?

Jeroen:

We leven 24 uur per dag met elkaar op de boot en doen (bijna) alles samen, dat is niet voor iedereen een ideaal scenario. Ik vind het echt heel bijzonder hoe goed dit bij ons gaat, dat bewijst weer hoe mooi het is dat we elkaar gevonden hebben en samen dit avontuur aangaan.

Aagje:

Als gezin zijnde hebben we ook aan land veel quality time met elkaar doorgebracht in de vorm van het maken van vele reizen. Op het water, weg van dagelijkse afleidingen, heeft in die zin niet nog diepgaandere gesprekken en/of een grotere betrokkenheid in elkaars levens gegeven, voor mijn gevoel hebben dat land ook. Wel hebben we samen nieuwe vaardigheden geleerd en uitdagingen overwonnen, wat ons een gevoel van prestatie en onderling vertrouwen op een ander niveau heeft gegeven. Het zeilen heeft ons ook dichter bij de natuur gebracht en ons een diepere waardering voor haar schoonheid ervan gegeven. Ondanks de stressvolle momenten hebben we geleerd om samen stress te beheersen en problemen op te lossen. De avonturen en herinneringen die we hebben gemaakt, blijven voor altijd bij ons en maken deel uit van wie we zijn.

Rajesh:

Ik denk dat onze familieband nog hechter is geworden. We begrijpen elkaar echt en respecteren elkaars behoefte aan persoonlijke ruimte. Het leven op een boot is niet altijd gemakkelijk, want soms wil ik een paar uur alleen zijn, maar we begrijpen en waarderen elkaars privacy allemaal.

Zijn er nieuwe hobby’s of interesses die je hebt ontdekt tijdens onze reis?

Jeroen;

Ik geniet momenteel vooral van het vrije leven, de mooie natuur en de onderwaterwereld.

Aagje:

Schrijven. Op dit moment schrijf ik vooral over al onze belevenissen en avonturen tijdens de reis. Maar stiekem droom ik er ook van om ooit een heel boek te schrijven.

Rajesh:

Ik hou van snorkelen, het filmen van onderwaterscènes en het filmen met een drone van de omgeving en de boot. Elke keer als ik ga snorkelen, brengt het mij vreugde.

Met de beperkte ruimte, schaarse keukengerei en slechts twee gaspitten, blijft koken aan boord een uitdaging op zich, maar wat is je favoriete maaltijd of culinaire ervaring aan boord?

Jeroen:

Haha… we kijken iedere dag uit naar onze Sundowner (biertje met snacks aan het einde van de middag). De “Chili Chicken” met Chapati van Aagje blijft mijn favoriet.

Aagje:

Ik heb veel plezier in het bereiden van onze maaltijden. Ik geniet van het bereiden van de vis en kreeft die we zelf hebben gevangen, maar Chili Chicken met eigen gemaakte verse chapati, een soort tortilla’s, blijft een van mijn favorite maaltijden.

Rajesh:

Mijn favoriete maaltijd aller tijden is toch wel Chili Chicken met Chapati. Mijn moeder maakt heerlijke gerechten. Ik ben blij dat ze zelfs op de boot Indiase maaltijden blijft bereiden. Bedankt, mama!

Zijn er momenten geweest waarop je, je veiligheid of comfort in twijfel hebben getrokken? 

Jeroen:

We hebben op de Bahama’s ‘s nachts eens een ongebruikelijke route gevaren die door het slechte weer extra spannend was en we niet zeker wisten of het overal diep genoeg was voor onze boot.
We hebben toen besloten om in het donker midden op zee te ankeren in 3-4 meter diep water met korte hoge golven en sterke wind. Toen het weer licht was konden we op zicht verder varen en tussen de ondieptes door navigeren. We hebben toen niet lekker geslapen die nacht maar het bleek wel de juiste keuze op dat moment.

Aagje:

Nee dit is voor mij niet voorgekomen. Mijn vertrouwen in onze boot en in elkaar is zeer groot. Daarnaast zijn we nog niet zeilend in heftige stormen van meer dan 40 knopen wind terecht gekomen en proberen dit proberen we ook te vermijden. 

Rajesh:

Ik kan me geen moment herinneren dat ik bang was of me onveilig voelde op het water. Maar ik word wel zeeziek, en dat baart mij de meeste zorgen. Dus vlak voor een hobbelige rit neem ik medicijnen of gebruik ik zeeziektepleisters achter mijn oor. Deze methoden zijn tot nu toe erg nuttig geweest.

Op welk moment heb je, je het meest verbonden gevoeld met elkaar en met de oceaan? Wat maakte dat moment zo bijzonder? 

Jeroen:

Dat is tijdens de meerdaagse zeiltochten waar we alle drie zo van genieten. Overdag samen in de cockpit en ‘s nacht afwisselend de wacht houden. Meestal zien we dan wel een groep dolfijnen bij de boot of vangen we een grote vis die we bereiden voor het avondeten.

Aagje:

Tijdens onze lange zeilreizen o.a. van de Bahama’s terug naar Saint Martin. 1100 NM over de Atlantische Oceaan. De rust, de verbondenheid met de oceaan, de grote vissen die we vingen zoals; mahi-mahi en tonijn en de 8 dagen die we op onze zelf waren zonder internet en met een wachtschema die dag en nacht doorgingen. Ik heb ervan genoten. 

Rajesh:

Ik was vroeger bang voor water vanwege oorontstekingen. Zelfs nadat ik had leren zwemmen, was ik nog steeds bang. Maar een tiendaagse reis naar de Andamanen en Nicobaren in India met mijn twee beste vrienden en ouders veranderde de situatie. Ik heb voor het eerst geprobeerd te snorkelen en vond het geweldig. Daarna, tijdens een vakantie van vijf weken op de Britse Maagdeneilanden (BVI), veranderden mijn gevoelens over de zee volledig. Ik genoot van het idee om op een zeilboot te wonen en voelde een sterke verbinding met de zee. Nu wil ik niet eens meer terug naar het leven op het land.

Hoe heb je persoonlijk en als gezin persoonlijke groei ervaren tijdens dit jaar van avontuur en ontdekking?

Jeroen:

De beslissing nemen om al je zekerheden op te geven om samen te zijn en een avontuurlijk leven te leiden is niet makkelijk, ook omdat je niet precies weet wat je te wachten staat en hoe het zeilleven ons gaat bevallen.
Dat we hier alle drie voor hebben gekozen en dat we nu, ruim een jaar later, terugkijken op een geweldige tijd met een steile leercurve voor ons alle drie en een scala aan mooie herinneringen en ervaringen, bewijst weer hoezeer we aan elkaar gewaagd zijn en we samen veel kunnen bereiken. Hier ben ik heel trots op!

Aagje:

Ik bewonder de moed van ons gezin om gezamenlijk dit avontuur aan te gaan. Er waren momenten waarop we ons afvroegen of we misschien te optimistisch waren in het najagen van onze dromen. Maar nu, een jaar later, kunnen we volmondig bevestigen dat deze levensstijl goed bij ons past. Toch heeft onze keuze ons ook een harde les geleerd: niet iedereen begrijpt onze beslissingen en sommige dierbaren hebben ervoor gekozen om afstand van ons te nemen en zelfs alle contact te verbreken. Het loslaten van deze relaties is iets waar ik nog steeds aan werk. Ik begrijp het niet en de echte redenen zullen waarschijnlijk een mysterie blijven. 

Rajesh:

Als gezin zijn we beter geworden in het sneller maken van cruciale beslissingen nemen en is het onderlinge vertrouwen in elkaar op een andere manier vergroot. Persoonlijk sta ik positiever in het leven, hen ik echt plezier in het bootleven, praat ik makkelijker met onbekenden en kan ik een stuk langer gefocust en alert zijn.

Zijn er ook dingen die je niet leuk vindt? 

Jeroen: 

Ik heb geen hekel aan klussen aan boord, maar soms kunnen de beperkte ruimtes, donkere hoekjes waar je nauwelijks zicht hebt, mijn bril die constant scheef op mijn hoofd zit, omdat mijn hoofd er eigenlijk niet tussen past en de hitte mijn geduld behoorlijk op de proef stellen. Het kan behoorlijk frustrerend zijn als dat laatste schroefje plotseling uit mijn handen glipt, waardoor ik voor de zoveelste keer alles moet uitpakken om dat ene schroefje terug te vinden. Hierdoor duurt het klussen vaak veel langer dan je aanvankelijk had gehoopt.

Aagje:

Het zoute water zorgt ervoor dat voorwerpen veel sneller verslijten. Het wordt steeds moeilijker en duurder om ze te vervangen, wat vroeger vanzelfsprekender was.

Rajesh:

De uitrusting die ik gebruik voor filmen en fotografie is zowel kostbaar als gevoelig voor zout water, wat soms voor extra spanning zorgt. Dit geldt vooral tijdens opnames met de drone tijdens het zeilen. Het is bijzonder uitdagend om de drone veilig terug te halen op een bewegende boot, aangezien zelfs de kleinste fout kan leiden tot schade aan de drone, zoals het raken van een verstaging of een val in het water

Onze toekomstplannen zijn:

Ons avontuur begon in het Caribisch gebied, waar we de technische ins-and-outs van onze boot leerden kennen en haar zeilcapaciteiten ontdekten. We hebben hard gewerkt om onze vaardigheden te ontwikkelen en voelen ons nu volledig zelfverzekerd om onze reis voort te zetten. Ons plan is om tegen november richting de Amerikaanse Maagdeneilanden te zeilen, zodat we onze recent verkregen Amerikaanse B2-visa kunnen activeren voordat we naar Panama varen.

Onze verdere reisbestemmingen zullen grotendeels afhangen van de weersomstandigheden en we overwegen om mogelijk Alex en Karin van Sailing Mabul ergens te ontmoeten. Misschien wordt het Belize? Rond januari – februari streven we ernaar om in Panama te zijn. We zijn momenteel bezig met het uitzoeken of Rajesh zijn verblijf van 30 dagen in Panama kan verlengen. Onze oorspronkelijke planning omvatte een verblijf van 2,5 maanden in Panama, waar we het Panamakanaal zouden oversteken en de grote oceaan zouden bereiken.

Daar wachten nieuwe avonturen op ons, met langere zeiltochten en het verkennen van afgelegen eilandgroepen terwijl we volledig zelfvoorzienend zijn. We kijken hier erg naar uit. Bovendien kijken we uit naar het bezoek van Gertjan en Nathalie, die aan boord zullen stappen in Tahiti.