Tahanea: een paradijs ver weg van de wereld

Tahanea: een paradijs ver weg van de wereld

In een wereld waarin we voortdurend verbonden zijn met technologie en de drukte van het moderne leven, is het bijna onvoorstelbaar om je voor te stellen dat er een plek bestaat waar je echt afgezonderd bent, omringd door puur natuur. Tahanea, een ongerept atol in de Tuamotu-archipel van Frans-Polynesië, biedt precies dat: een ontsnapping naar een paradijs waar tijd en de hectiek van de wereld lijken te verdwijnen.

Leven op Tahanea

Tahanea is een van die zeldzame plekken op aarde waar je je helemaal alleen kunt voelen. Hier, midden in de uitgestrekte Stille Oceaan, zijn geen restaurants of winkels, geen drukte of lawaai. Wat je wel vindt, is de ongerepte natuur en azuurblauwe wateren, koraalstranden en een verbazingwekkend rijk onderwaterleven. Het is een plek waar de natuur het tempo bepaalt.

Onderwateravonturen

Elke dag verkenden we de onderwaterwereld. Het snorkelen was een waar festijn: de sensatie van zes majestueuze manta’s die op je af komen zwemmen is intens en onvergetelijk. Het is een mix van pure vreugde en verbazing, zo overweldigend dat je bijna vergeet te ademen. Alle aandacht is gericht op de manta’s: hun gracieuze bewegingen en vredige aanwezigheid. Alle andere geluiden en wezens om je heen vervagen terwijl je volledig opgaat in dit unieke en prachtige moment. En wat waren we blij dat we dit konden delen met Jesper en Melissa.

Verder zwem je tussen nieuwsgierige kleine haaien en een kleurrijk spektakel van koraalvissen. Elke snorkel sessie onthulde nieuwe wonderen – van glinsterende scholen vissen tot rustige groupers die hun weg door het koraal vinden. Een ander bijzonder moment was het oog in oog staan met een octopus, die elegant bewoog tussen de riffen en zijn camouflagekunsten vertoonde, waardoor je hem bijna voor een stuk koraal aanzag.

Avondlijke Gezelligheid

Terwijl de zon langzaam in de oceaan zakte, dronken we een lekker biertje en kletsten en lachten we veel. Het was leuk om samen dit deel van de wereld te ontdekken en te genieten van de eenvoudige geneugten van het leven. Verder speelden we veel spelletjes; Brandi Dog en Wizard waren onze favorieten, maar Jesper en ik konden ons ook zeer goed bezig houden met schrijven. Jesper aan zijn boek en ik aan de blogs.

Weersveranderingen en Voorbereidingen

De afgelopen dagen hielden we de weerberichten nauwlettend in de gaten. Hoe graag we ook nog langer van dit paradijs willen genieten, de drang om weer aan land te gaan op een plek met meer actie en avontuur kriebelt steeds meer. Het weer is de laatste tijd onstuimig op de oceaan. Hoewel we op Tahanea weinig merken van de stormen, weten we dat er een dreigend lagedrukgebied ten zuidwesten van ons is, met harde wind en torenhoge golven. We willen deze dreiging voor zijn voordat het erger wordt.

Er is veel regen voorspeld tijdens onze overtocht, en we hopen vurig dat de weermodellen het dit keer mis hebben. Rond tien uur halen we het anker op en varen we rustig door de bijna vlakke pas, een bemoedigend begin van onze tocht. Voor de zekerheid hebben we zeeziekpleisters opgeplakt, aangezien er golven van 3,5 meter hoog voorspeld zijn.

Uitdagingen op Zee

Helaas hadden de weermodellen het dit keer volledig juist. Zodra we de bescherming van de diverse atollen achter ons lieten en de open oceaan bereikten, werden de golven hoger en de donkere wolken pakten zich dreigend om ons heen samen. Jesper en Melissa voelden zich al snel niet lekker; in zo’n situatie is slapen de enige troost. Melissa lag vaak in de cockpit, zelfs als haar voeten nat werden van de regen, terwijl Jesper dapper binnen bleef liggen. De eerste nacht was zwaar, met korte, hoge golven en regen die als een sluier om ons heen hing. De boot schudde hevig heen en weer, iets waar we aan gewend zijn, maar wat erg ongemakkelijk is voor onze gasten. Eten en drinken gebeurde nauwelijks, en Jesper moest meerdere malen alles aan de vissen geven. Dit bracht een uitputtende vermoeidheid met zich mee.

De tweede dag begon met stortregens, maar later brak de zon door en nam de deining iets af. Jesper en Melissa probeerden in de zon wat bij te komen en voorzichtig wat te drinken en te eten. De tweede nacht was een stuk prettiger, en gelukkig kreeg iedereen daardoor meer slaap. Toen iedereen wakker was, besloten we naar Point Venus te gaan. Vlak voordat we daar aankwamen, vingen we nog drie tonijnen, waardoor de vriezer weer gevuld was. Toen we later het anker lieten zakken, hadden we uitzicht op een zwart strand, het groen van de bomen en de kleurrijke huizen. De boot lag eindelijk stil, echt stil, en je zag de opgeluchte gezichten bij iedereen. We wisten dat we die avond allemaal heerlijk zouden slapen.

Aankomst bij Point Venus

Point Venus bleek een prachtige ankerplek te zijn, met zwart poederfijn zand op de stranden, een supermarkt op loopafstand en een heerlijk eettentje. In de baai lag ook de Lille Venn, en we mochten een middag het wingboard lenen. Dit is een surfplank met een vleugel eronder, waarmee je volledig uit het water kunt komen. Jeroen oefende een tijdje met Melissa, die een natuurtalent bleek te zijn. Uiteindelijk oefende ze zelfs al staand op het board achter de dinghy. Daarna probeerde ik het ook nog. Helaas mochten we niet blijven; de gendarmerie kwam langs om te melden dat we ons binnen twee dagen moesten verplaatsen naar de airport ankerplaats. Daarom genoten we extra van de tijd die we hier nog hadden. Jeroen en ik vierden ons 29-jarig huwelijk en Jesper en Melissa namen ons mee voor een heerlijke lunch bij Mama’s Beach Bar.

Overtocht naar de Airport Ankerplaats

Het was een korte tocht op de motor naar de airport ankerplaats. We probeerden nog een plekje in de haven te bemachtigen, maar dat was helaas niet mogelijk. De airport ankerplaats ligt tussen de hoofdstad Papeete en Marina Taina. Bij Marina Taina is er een grote supermarkt en voor gezellig winkelen kun je naar Papeete. Die zaterdagavond gingen we voor de sundowner naar een rooftopbar in Papeete en hadden we een ongelooflijk leuke avond. We dansten de hele avond en ontmoetten de bemanning van een prachtig groot zeiljacht en enkele locals.

Afscheid van Jesper en Melissa

De vakantie van Jesper en Melissa zit er nu bijna op. Ze waren ruim 5,5 weken bij ons aan boord. Ze hebben alle ups en downs meegemaakt die we als liveaboards van een zeilboot kunnen hebben. Het romantische plaatje was al snel verdwenen, maar desondanks hebben ze echt genoten. Wij vonden het super om Jesper en Melissa aan boord te hebben gehad en ze zijn altijd welkom. Dank jullie wel voor al jullie gezelligheid, mooie verhalen en mooie kijk op het leven. We zullen jullie missen.