Ogen op de Hemel

Ogen op de Hemel

Terwijl we veilig beschut liggen bij Moorea, raast er een grote storm over de Grote Oceaan. We zijn hier nu een week en merken weinig van het natuurgeweld, dankzij de hoge bergen die ons beschermen. De storm zal nog een week aanhouden, maar dat betekent niet dat we stilzitten. Moorea is een prachtig eiland met veel te beleven.

We zijn gaan duiken op een plek vol schildpadden, hebben wandelingen gemaakt door de ananasvelden en langs vanilleboerderijen, en hebben een bergtop beklommen met adembenemende vergezichten. In de tussentijd heb ik wat mondzorg verleend aan verschillende mensen om me heen. Barbara van Lille Venn heeft ons een aantal keer getrakteerd op heerlijk eten op hun boot, waarna we de avonden afsloten met een potje Wizard.

Vanaf onze ankerplaats turen we dagelijks met de verrekijker door de pass, op zoek naar bultrugwalvissen. We werden al bij aankomst begroet door zes van deze majestueuze dieren toen we de pass van Moorea binnenvoeren.

De grote migratie

In de uitgestrekte, diepe oceaan vindt elk jaar een van de meest indrukwekkende migraties in het dierenrijk plaats: de reis van de bultrugwalvissen naar de warme, kristalheldere lagunes van Frans-Polynesië. Deze gigantische zeezoogdieren leggen meer dan 8.000 kilometer af, gedreven door een instinct dat diep in hun genen verankerd is. Hun missie? Zich voortplanten en hun jongen beschermen in een veilige omgeving.

Op een rustig moment besloten we met onze dinghy buiten de pass te varen, in de hoop deze majestueuze dieren van dichtbij te zien. De omstandigheden waren echter uitdagend vanwege de golven; je kunt niet te dicht bij de walvissen komen. Ralph en Rajesh zwommen ongeveer 100 meter om dichterbij te komen, maar elke keer dat de walvissen boven water kwamen, was het net iets te ver van ze vandaan. Terwijl wij boven water een fantastisch schouwspel hadden, hadden Ralph en Rajesh minder geluk onder water. Toch geven we niet op! Deze dieren van dichtbij kunnen zien, geeft ons een onbeschrijfelijk gevoel.

Hectiek in de lucht

De afgelopen dagen waren allesbehalve rustig, vooral door een onverwachte situatie rondom de terugreis van Gert-Jan, Nathalie en Julian. Wat een routinevlucht had moeten zijn, veranderde in een zenuwslopende ervaring. Technische problemen dwongen hun vliegtuig om terug te keren naar Papeete, terwijl wij met onze boot direct tegenover de landingsbaan lagen.

Terwijl donkere wolken zich samenpakten en de wind plotseling opstak, zagen we hoe brandweerwagens en andere voertuigen zich haastig verzamelden langs de landingsbaan. De spanning was voelbaar, en bij iedere poging hielden we onze adem in. Toen het vliegtuig eindelijk bij de derde poging veilig landde, voelden we een enorme opluchting. Gert-Jan, Nathalie en Julian waren gelukkig veilig geland, maar de spanning en angst die zij en wij voelden, blijven ons nog wel even bij.

Nog diezelfde avond konden ze met een andere vlucht richting Los Angeles vertrekken. Helaas moesten ze daar hun vluchten opnieuw omboeken vanwege ernstige vertraging, waardoor ze hun aansluiting in Parijs zouden missen. Uiteindelijk, na zo’n 53 uur reizen, bereikten ze veilig Nederland. Wat een opluchting toen we eindelijk het verlossende bericht kregen dat ze veilig thuis waren!

Een stuurloze catamaran

Tijdens de hectiek van de derde landingspoging gebeurde er nog iets onverwachts. Terwijl we naar het vliegtuig keken, zagen we plotseling een catamaran waarvan het anker losgeschoten was, en die dreigde tegen andere boten aan te drijven. Zonder aarzelen sprongen Jeroen en Rajesh in actie. Jeroen sprong aan boord van de stuurloze catamaran, terwijl Rajesh met de dinghy eromheen voer, klaar om in te grijpen als de catamaran dreigde te botsen met andere boten. Ondertussen haalden zo’n zes andere boten hun ankers op om zo snel mogelijk uit de koers van de stuurloze catamaran te komen.

Een man van een andere catamaran voegde zich snel bij hen en kwam ook snel aan boord. Jeroen had geen ervaring met het besturen van een catamaran, maar de andere man wist gelukkig de motor te starten. Jeroen haastte zich naar voren om het anker te bedienen. Nadat hij het anker had opgehaald, herankerden ze de catamaran op een veilige plek. Het was een wonder dat alles goed afliep en dat er geen andere boten beschadigd raakten.

Terug naar Nederland

Ik krijg veel vragen over mijn plannen voor Nederland. Ja, ik ga weer als mondhygiënist aan het werk! Ik heb er zin in. Van november 2024 tot en met februari 2025 val ik in bij Tandartspraktijk Beckers in Leuth. Tijdens mijn verblijf in Nederland zal ik vooral logeren bij mijn zus Hanneke en haar gezin, en bij mijn broer Gert-Jan en zijn familie.

Een vraag die vaak terugkomt, is wat ik als eerste weer ga eten. Nou, ik heb vooral een heerlijk stuk kaas, vers brood en krentenbollen gemist. Wat zal de grootste verrassing zijn? De supermarkten in Nederland! Waar alles te koop is wat je maar kunt bedenken. Jeroen heeft me al een missie meegegeven: Calvé pindakaas en een zak Manneke Pis-dropjes. Dat komt zeker goed!

Wat zal het meeste wennen zijn? De kou! Na 2,5 jaar alleen maar tropische temperaturen en het dragen van een korte broek, zal het weer een enorme aanpassing zijn. Het idee van lange broeken en schoenen dragen voelt nu nog heel vreemd, maar ik ben benieuwd hoe snel ik me weer aanpas aan het Nederlandse klimaat.

Vooruitblik Naar De Tuamotus

Als ik in Nederland ben, blijven Jeroen en Rajesh op de boot, waarschijnlijk ergens bij de Tuamotus, Gambier of Markiezen eilanden. Ze zullen daar druk bezig zijn met het inbouwen van vuilwatertanks in beide badkamers, een vereiste als we in de toekomst naar Nieuw-Zeeland en Australië willen varen. Het was geen gemakkelijke beslissing voor Jeroen en mij, want in onze 33 jaar samen zijn we nog nooit zo lang van elkaar gescheiden geweest. Maar het geeft me veel rust dat Jeroen en Rajesh samen zijn en, mocht er een cycloon opduiken, ze samen kunnen wegzeilen naar veiliger wateren. Al hoop ik natuurlijk dat dat niet nodig zal zijn!

We hopen na de storm terug te kunnen zeilen naar Tahiti om de laatste boodschappen te doen en daarna op een goed weervenster te wachten om naar de Tuamotus te zeilen. Dit zullen we samen doen met Ralph van Lille Venn. De Tuamotus zijn voor ons nog grotendeels onontdekt, en we willen graag diverse atollen bezoeken voordat ik eind oktober in het vliegtuig stap naar Nederland.

Vooruitblik: Veranderingen in Polynesische Spiritualiteit

Polynesië staat bekend om zijn rijke cultuur en traditionele spirituele praktijken, die nauw verbonden waren met hun omgeving en dagelijks leven. Echter, door de komst van Europese kolonisten en de invloed van het christendom, samen met moderne invloeden zoals toerisme en media, hebben deze praktijken ingrijpende veranderingen ondergaan. In mijn volgende blog zal ik onderzoeken hoe kolonisatie en moderne invloeden de traditionele Polynesische spiritualiteit hebben getransformeerd en wat dit betekent voor de huidige generate.