Op ontdekkingsreis in de Grenadines!

Op ontdekkingsreis in de Grenadines!

De Grenadines rijzen op uit de smaragdgroene Caribische Zee in een keten van prachtige eilanden die zich uitstrekt van het Petit St Vincent in het zuiden tot St Vincent, 50 mijl naar het noorden. 

Deze prachtige ongerepte eilanden hebben idyllische stranden met wit zand, palmbomen, helderblauw water en een groot aantal baaien, ankerplaatsen, en ligplaatsen, waarvan er nog vele door ons ontdekt kunnen worden. De tropische storm is overgewaaid, de wind en regen verdwijnen langzaam en de wolken maken weer meer ruimte voor de zon en de blauwe lucht. Tijd om onze zeilen te hijsen en onze vertrouwde baai in Bequia te verlaten om op ontdekkingstocht te gaan. We maken een mooie zeiltocht van vijf uur lang waar we naast de gebruikelijke vliegende vissen weinig andere zeewezens tegen komen. Het binnen hengelen van een heerlijke Mahi-Mahi, Tonijn of Barracuda zit er dit keer niet in. Desondanks smaakt de vegetarische Indiase Dahl met rijst en een omelet ook erg lekker, dat we tijdens een mooie zonsondergang zitten te eten, terwijl we voor anker liggen bij Palm Island.

Palm Island is privé-eiland dat in 1966 geleased werd voor 1 dollar per jaar, aan een Amerikaans stel. Zij hebben hierop een resort gebouwd, wat op dit moment uit totaal 43 kamers bestaat. Het blijft ook een paradijs voor zeilers. Je kan voor het eiland je anker uitgooien en toch je Robinson Crusoe fantasieën beleven. De ankerplek was minder beschut dan gedacht en na een nacht wat leek op dat je ergens op open zee met hoge golven was, zijn we de volgende middag naar Union Island gezeild. Om precies te zijn in Frigate Island Asthon Lagune. Dit was een korte zeiltocht van 30 minuten. Daar aangekomen hebben we eerst onderzoek gedaan naar de diepte van de Lagune. Op de kaart werd aangegeven dat het 2m diep zou zijn en dat zou betekenen dat we daar niet kunnen liggen omdat wij 2.10m diep in het water liggen. Op zo’n moment gaan Jeroen en Rajesh eerst met de dinghy (onze kleine bijboot) op onderzoek uit met een diepte meter. Het was bijna overal tussen de 3,5 en 4,5 m diep en we kunnen hier dus gewoon een mooring pakken. Wat is er zo bijzonder aan Ashton Lagune? Het begon zo’n 25 jaar geleden, in 1994. Het moment waarop een buitenlandse investeerder zei: “Laten we een golfbaan over de mangroven bouwen. Laten we een jachthaven bouwen voor 300 boten!” Een verhoogde weg was om Frigate Rock te verbinden met Union Island. Het jaar daarop ging de belegger failliet. Het project werd gestaakt, maar het kwaad was al geschied. De aanlegplaatsen van de verhoogde weg en de jachthaven, gemaakt van metalen damwanden en uitgebaggerd koraal, blokkeerden de watercirculatie en veroorzaakten enorme schade aan de mangroven, riffen en zeegras. Daarna kwijnde Ashton Lagune weg. Met zijn stilstaande groene water en zijn aangetaste mangrovebos. Het werd een eenzame plek.

In 2004 heeft SusGen het mogelijk gemaakt om de lagune en het mangrovebos te herstellen. Het was een hele lange, moeizame en complexe onderneming, dat tot 2019 duurde, maar nadat de oude jachthaven en de aanlegplaatsen op verschillende plaatsen waren doorbroken om het water weer vrij te laten stromen, worden de mangroven weer overspoeld met nieuw water en de circulatie in de lagune werd hersteld. Nu zijn de ligplaatsen in de jachthaven in “kleine eilandjes” veranderd, met mangroven en andere vegetatie, ze groeien goed en bieden een rustplaats voor vogels en een leefomgeving voor andere dieren in het wild. Twee bruggen geven toegang tot de hele verhoogde weg als een plek om te wandelen, vogels te kijken en wilde dieren en er zijn enkele ankerboeien (mooringballen) op Frigate Island gemaakt waar boten aan kunnen leggen. De volgende dagen was het droog, maar bewolkt en dat is uitstekend weer voor een mooie wandeltochten rond het Asthon lagune en Union Island te maken. Vanaf het rustige vissersdorpje Asthon zijn we door de hoofdstraat met leuke kleine supermarktjes en barretjes over de top Fort Hill gelopen naar Richmond Bay. Een leuke baai met een klein strandje waar veel zitplekken zijn gemaakt. Op dit moment ziet het er niet idyllisch uit, maar ik me zo voor kan stellen dat bij mooi weer en in het hoogseizoen het een gezellige plek is om te zijn.

Niet alle stranden zijn zo idyllische op dit moment als ze klinken. Sommige witte stranden, vooral aan de kant van de Atlantische oceaan, van de Caribische eilanden kleuren bruin van maart tot en met oktober door de invasie van sargassum- zeewier. Het probleem lijkt elkaar jaar groter te worden. Sargassum is een bruin zeewier dat in de oceaan drijft en in grote hoeveelheden aanspoelt op de stranden van Caribische eilanden, maar ook Mexico en de ABC-eilanden hebben hier last van. Het biedt een belangrijke leefomgeving voor migrerende organismen die zich specifiek hebben aangepast aan deze zweefalgen, waaronder krabben, garnalen, zeeschildpadden en diverse vissoorten zoals mahi-mahi, tonijn en marlijn. Sargassum komt veel voor in de Sargassozee. De Sargassozee is een gebied van de Noord-Atlantische Oceaan. Het wordt omringd door vier stromingen, maar geen land. Wanneer Sargassum aanspoelt, dan worden de stranden omgetoverd in een bruine brij. Eenmaal aan land begint het rottingsproces, dat gepaard gaat met een zeer onaangename geur van rotte eieren en het trekt zandvlooien aantrekt. Geen idyllisch plaatje waar je lekker op het strand gaat zitten of liggen. 

Na 3 dagen in het water en op het land te hebben genoten van Union Island is het tijd om een klein stukje verder te zeilen. Het wordt twee uurtjes zeilen tegen de wind in naar het eiland Petit St Vincent. Het eiland is in particulier bezit en heeft een resort. Het resort heeft 22 huisjes en villa’s. Het strand en delen van het restaurant zijn ook toegankelijk voor zeilers. Tijdens het begin van de avond kwamen zware regenbuien en veel bliksem om ons heen. Het leek wel of we in het oog van een onweersbui zaten, want 360 graden om ons heen zagen we de lichtflitsen, maar het kwam niet dichterbij. Het regenwater kunnen we opvangen waardoor we de watertanks weer goed gevuld hebben. Jeroen heeft voor het eerst het harpoengeweer uitgeprobeerd. Ik ben benieuwd of het avondeten pasta gaat worden of toch een lekker visje? Het schieten met een harpoengeweer blijkt toch best lastig te zijn en/of die lekkere vissen hadden Jeroen al lang door en lieten zich niet veel zien. Vanavond is het in ieder geval pasta geworden! 

Mopion Island ligt naast Petit St. Vincent en is een kleine zandbank dat eruitziet als niets meer dan een verlaten cartooneiland en herbergt slechts een enkele paraplu. Het kleinste eiland in de Caraïben, Mopion is meer een lage inham die voornamelijk bestaat uit koraal of zand en de grootte is afhankelijk van de getijden. Maar zijn iconische paraplu is nooit helemaal ondergedompeld. 

Er ligt nog een redelijke klus op de boot op ons te wachten: Het herinrichten van de elektra bekabeling, het installeren van de Victron Quattro-II en de walstroomtrafo. Na de installatie hebben we permanent 230V aan boord en zijn alle stroombronnen met elkaar verbonden en te managen/monitoren via de Quatro-II namelijk de: zonnepanelen, generator, acculader, walstroom 110V & 230V, 24V dynamo van dieselmotor en onze 8 huishoudaccu’s. Een klus waar we ongeveer 2 weken voor uit trekken. Jeroen en Rajesh gaan deze klus samendoen en ondanks dat we in eerste instantie dachten om dit te gaan doen in Grenada, hebben we toch besloten om het in Bequia te doen. Tijdens deze 6 uur durende zeiltocht vangen we een barracuda en een tonijn! Ik weet wat er vanavond op het menu staat. Sashimi!