Maar waarom is de rum weg?

Maar waarom is de rum weg?

Bequia (spreek je uit als Beck-way) Island heeft geen drukke snelwegen, hotelketens, golfbanen of casino’s. Het heeft alleen poederachtige stranden, open plekken in de bossen met kleurige huizen en een relaxte Caribische sfeer. 

Maar Bequia heeft minstens één bekend herkenningspunt om het zijne te noemen: Moonhole, een particuliere woongemeenschap op de zuidpunt van het eiland. Moonhole ontleent zijn naam aan een massieve boog gevormd in vulkanisch gesteente, waardoor de ondergaande maan soms zichtbaar is. Als een glimp van de zee, lijkt Moonhole op een afbrokkelende stad die is gebouwd door de inheemse volkeren van het Caribisch gebied. Bij nader inzien zou de oorspronkelijke structuur, gelegen onder een enorme stenen boog, een gotisch fort kunnen zijn.  In feite bestaat de gemeenschap uit 17 unieke huizen die zijn gebouwd tussen eind jaren zestig en begin jaren tachtig.  De vrije, Gaudi-achtige woningen, verbonden door steile trappen, schieten als wilde paddenstoelen uit het rotsachtige terrein.  Lang voordat milieuarchitectuur een beweging werd, verdedigde Moonhole het idee om als één met de natuur te leven.  Bouwmaterialen zijn onder meer vulkanisch gesteente, inheems cederhout en Zuid-Amerikaans hardhout, evenals walvisbotten, drijfhout en schelpen voor eigenzinnige versieringen.  De huizen staan ​​open voor de elementen, bieden een spectaculair uitzicht op zee en worden voorzien van propaangas.  De afwezigheid van elektriciteit, wifi en stromend water – regenwater wordt opgeslagen in reservoirs om te baden en te wassen – geeft Moonhole een idyllische charme.

Het idee voor Moonhole werd bedacht door Tom Johnston en zijn vrouw Gladys Johnston. Tom was zo gecharmeerd van het onbewoonbare westelijke voorgebergte van Bequia dat hij in de jaren zestig het stuk land van 30 hectare kocht.  Zonder formele opleiding als architect en een afkeer van rechte lijnen, schakelde hij lokale metselaars in om zijn excentrieke ideeën te realiseren, waaronder kamers met drie muren, een bar gemaakt van het kaakbeen van een bultrug en interieurs rond bomen.  Het grootste deel van het afgelopen decennium leek het erop dat Moonhole gevaar liep te worden verduisterd. De zonovergoten sereniteit waar de Johnstons zo ijverig aan werkten, werd vertroebeld door externe bedreigingen, rechtszaken en verwaarlozing.  De huizen zijn nu verlaten en in verval geraakt. Het oorspronkelijke Moonhole-villa, onder de stijgende natuurlijke boog werd zo onveilig sinds rotsen uit de boog begonnen te vallen en op het dak vielen en door verwaarlozing, dat het nu volledig is verlaten en strikt verboden voor indringers en kan het originele Moonhole-huis alleen vanaf de zee worden bekeken.

Verder staat Bequia Island bekent om zijn prachtige onderwaterwereld waar we dagelijks van hebben mogen genieten. 

De karetschildpad (Hawksbill turtle) staat sinds de jaren 70 op de lijst van bedreigde diersoorten.  Ze nemen vaak zeevervuiling op, zoals plastic

en ballonnen, aangezien ze voor kwallen worden aangezien, en velen verdrinken ook wanneer ze per ongeluk worden gevangen door commerciële visserijactiviteiten. Hun mooie schelpen hebben ook hun aantal helpen verminderen, omdat ze jarenlang werden gepolijst en tot sieraden werden gemaakt, of als decoratie aan de muur werden gehangen.  Het verlies van nest- en voedsel habitats door de mens is een grote factor voor hun afnemende aantal, evenals voor het vernietigen en/of verzamelen van eieren zodra ze zijn gelegd. Eilandbewoners vinden de eieren erg lekker en lange tijd werd gestoofde schildpad door velen als een traktatie beschouwd. De schildpadden paren op zee en komen dan aan land om hun eieren te leggen tijdens het broedseizoen. Verbazingwekkend genoeg keert het vrouwtje bijna altijd terug naar hetzelfde strand waarop ze zelf is geboren om haar eieren te leggen, waarbij ze vaak een behoorlijke afstand migreert om dat te doen.  Het vrouwtje graaft een kuil, legt ongeveer 140 eieren en zwemt dan weg – haar baan als moeder duurt niet lang!  60 dagen later komen de jongen uit de eieren en gaan rechtstreeks naar de zee, een instinctief begin van hun leven dat geweldig is om te zien. De kleine baby’s staan ​​er alleen voor en komen veel obstakels tegen in hun poging om te overleven.  Op hun weg over het strand zijn ze overgeleverd aan vogels, slangen, krabben en andere wezens.  De jongen die WEL de zee bereiken, worden onmiddellijk bedreigd door hongerige haaien en andere grote vissen, en als gevolg daarvan wordt geschat dat slechts 1 op de 1000 jongen de volwassen leeftijd bereikt.  Dat zijn geen goede kansen! Broeder “Orton” King, een visser uit Bequia, vond die kansen ook niet zo groot.  Op een dag kwam hij een groep jonge kraterschildpadden tegen die uit het zand tevoorschijn kwamen en schepte ze in een emmer.  Hij zwoer toen en daar om hen te beschermen totdat hun overlevingskansen beter waren.  Zo werd de “Old Hegg” Turtle Sanctuary geboren. In de loop der jaren zijn er meer dan 2.000 schildpadden vrijgelaten uit het Old Hegg Sanctuary, en aangezien ze nu groot genoeg waren om hun natuurlijke omgeving te overleven. 

Wat een rondje zeilen om het eiland Bequia zo worden, werd een zeiltocht richting de Tobago Cays. We kwamen net voor zonsondergang aan op het eiland Mayreau en verbleven 1 nacht in Salt Whistle Bay.

De volgende ochtend zijn we naar de Tobago Cays gegaan. In Salt Whistle Bay hebben we 3 rode snappers gekocht van een lokale visser. In de Tobago Cays is het verboden om te vissen. De Tobago Cays is de parel van de Grenadines, gelegen in kristalhelder turquoise water. Vier onbewoonde eilanden worden beschermd door een groot hoefijzervormig koraalrif.  Ze heten Petit Rameau, Petit Bateau, Baradal en Jamesby.  Petit Tabac, hoewel bovenwinds van dit rif, wordt beschermd door een ander rif genaamd World’s End Reef.  De Tobago Cays zijn een nationaal park en natuurreservaat, waar vele schildpadden beschermd verblijven.

Zwemmen met schildpadden in de Tobago Cays. Is er iets beters dan duiken in idyllische Caribische wateren omringd door prachtige onbewoonde eilanden? Er zijn maar weinig plaatsen op de hele planeet die kunnen concurreren met deze Caribische bestemming voor adembenemende, natuurlijke schoonheid.  Het is bijna alsof een goddelijke architect een peiling heeft gehouden van onze diepste tropische verlangens, om ze vervolgens om te zetten in een meesterwerk van turkoois, ultramarijn, roze en smaragd. De Tobago Cays zijn daarom de populairste ankerplaats voor zeilers van de Grenadines. Onze 3 rode snappers liggen lekker gemarineerd op onze barbecue tijdens 1 van de spectaculaire zonsondergangen! Wat het extra speciaal maakte is dat we ook 1 nacht voor anker hebben gelegen bij Petit Tabac, dat het decor was voor Captain Jack Sparrow (Johnny Depp) en Miss Elizabeth Swann (Keira Knightley) die daar gestrand zijn in “Pirates of the Caribbean: Curse of the Black Pearl”. Maar waarom is de rum weg?  Is de beroemde vraag van Captain Jack Sparrow.  Captain Jack Sparrow stelt deze nogal retorische vraag aan Miss Elizabeth Swann wanneer ze alle rum begint te verbranden om een ​​signaal te geven aan de Britse marine zodat zij en Captain Jack Sparrow gered kunnen worden. 

Tijdens onze zeiltocht terug naar Bequia Island hebben we eerst Mahi-Mahi gevangen. Wat zijn we trots en wat was die lekker!