Prachtig Martinique

Prachtig Martinique

Met dit gedicht eindigt de film Zindagi Na Milegi Dobara!

De film gaat over drie vrienden Kabir, Iman en Arjun die op vakantie gaan naar Spanje, voordat Kabir gaat trouwen. De reis verandert in een kans om banden te herstellen, wonden te helen, verliefd te worden op het leven en hun ergste angsten te overwinnen. Zindagi Milegi Na Dobara laat je inzien dat gezien de onvoorspelbare aard van het leven, het belangrijk is om in het moment te leven in plaats van je zorgen te maken over de toekomst of spijt te hebben van het verleden. Haal het beste uit vandaag. Het heeft geen zin om wrok te koesteren, omdat het je gemoedsrust zal belemmeren. We hebben van de film genoten en de boodschap had ik niet mooier kunnen beschrijven of overbrengen. Rajesh herkende hierin veel van hoe Jeroen en ik in het leven staan. Een mooier compliment konden we niet krijgen mijns inziens. 

De keuzemogelijkheden voor het maken van gezonde en gevarieerde maaltijden waren aan de magere kant de afgelopen maanden. De keuzes van de verkrijgbare verse groentes waren; witte kool, okra, wortelen en af en toe een bloemkool (mits betaalbaar!). Nu maak ik hier de lekkerste curries van en daarnaast kook ik veel vegetarisch met linzen, kikkererwten, doppertjes en chili bonen. Toch is het fijn dat je weet als je in Martinique aankomt er goed gevulde supermarkten zijn, met een grotere variatie aan verse groente en fruit. Ook het stokbrood dat, vanuit Frankrijk, mee de oceaan is overgestoken en daarom hier niet ontbreekt in het straatbeeld, evenals de croissants en de wijn. Het voelt echt als een luxe.

We zijn naar Martinique gezeild, vanwege een afspraak die Jeroen heeft voor het vervaardigen van een nieuwe dieseltank. We weten niet waarom de oude eigenaar de originele dieseltank heeft verwijderd en er een kleine 180 liter voor heeft laten terugplaatsen, maar voor onze langere oversteken is een kleine dieseltank niet handig. Met de originele tekeningen van Amel onder de arm is Jeroen vanmorgen al vroeg op pad gegaan naar Carrib Metal, waar hij een afspraak heeft met dhr. Pillów. Twee dagen lang heeft hij samen met Pillów alle scenario’s besproken, tekeningen gemaakt en gediscussieerd hier aan boord van de boot in de techniekruimte waar de dieseltank moet worden ingebouwd. Ze zijn eruit en rond vijf december zal de dieseltank klaar zijn. De nieuwe dieseltank die ingebouwd gaat worden zal een volume hebben van 540 liter. Daarnaast is Jeroen vijf dagen bezig geweest met het verzamelen van reserveonderdelen en heeft hij het eerste onderhoud gedaan aan de generator en dieselmotor. Na vijf dagen in de baai van Le Marin te hebben gelegen snakken we allemaal naar wat meer beweging. De baai van Le Marin is niet schoon waardoor zwemmen geen optie was hier. We zijn nu een planning aan het maken om naar Sint-Maarten te zeilen en op vijf december weer terug te zijn in Martinique voor de inbouw van de dieseltank. Mijn zusje Hanneke is zo lief geweest om onze laatste spullen, die we nog in Nederland hadden liggen, naar Sint-Maarten te sturen samen met een doos vol Nederlands lekkers en een nieuwe controller voor onze drone! Rajesh kan niet wachten om weer mooie opnames te maken. De weersvoorspellingen geven aan dat er een depressie op komst is met windsnelheden tot boven de 40 knopen rondom en boven Sint-Maarten. Geen verstandig moment om nu die kant op te zeilen. Wel een mooie gelegenheid om nog wat meer baaien te gaan ontdekken hier op Martinique. 

De eerste baai waar we naar toe zeilen is Grande Anse d’Arlet, waar we in 4 uurtjes naar toe zeilen. Ten noorden van de stad Anses d’Arlet ligt Grande Anse. Het is een mooi en groot strand van fijn zand dat zich uitstrekt in een boog tussen twee rotsachtige punten. Zeer levendig dankzij de vele bars en kleine restaurants die er aan grenzen, het staat ook bekend om de schoonheid van de onderwaterwereld en om die onderwaterwereld te beschermen is het sinds kort verboden te ankeren en zijn er ankerboeien geplaatst voor de passerende boten die hier willen genieten. Het is een charmant stadje met vrij bescheiden huizen langs de waterkant, tegenover een baai die goed wordt beschermd door de groene heuvels van Morne Réduit in het noorden en Morne Champagne in het zuiden. De lange strook fijn zand bezaaid met enkele kokospalmen en talrijke terrassen is erg populair bij Martinikanen die hier graag komen voor een gezinspicknick in het weekend, of een ti-punch drinken met vrienden terwijl ze de zonsondergang bewonderen. Grande Anse is een goed beschermd baai tegen de heersende winden, de ankerplaats is veilig en een groot ponton maakt het gemakkelijk om van boord te gaan om wat te drinken, of om boodschappen te doen in de kleine kruidenierswinkel in het dorp. Langs de kliffen van Cap Salomon ten noorden van het strand, of in het zuiden, aan de voet van de Morne Champagne, kun je mooi snorkelen. Op sommige plekken zijn drop-offs waar je door middel van ‘freediving’, het duiken onder water zonder gebruik van ademhalingsapparatuur, kan afdalen tot wel 20 meter. Zo diep komen we nog niet, maar er wordt druk geoefend.

De volgende dag hebben we een wandeling gemaakt naar de baai ernaast genaamd Anse d’Arlet. Tussen de omliggende heuvels, ligt een klein stadje Anses d’Arlet met zijn oude Creoolse huizen langs een mooie baai van fijn zand. Tegenover de kerk verdeelt een grote houten aanlegsteiger het strand in twee delen. Aan de rechterkant een lange strook zand in de volle zon, waar veel vissersboten voor anker liggen. Aan de linkerkant, zorgt een majestueuze boom op een paar meter van het water voor welkome schaduw, terwijl een beetje verder kleine strandrestaurants, alleen overdag geopend, wat te eten en te drinken bieden op hun schaduwrijke terrassen. Een van de grote troeven van het strand van Anses d’Arlet is deze merkwaardige rotsblok die ongeveer twintig meter van de kust oprijst. Een eenzame rots, daar geplant op een bodem van 3 meter, die de lokale vissen bijzonder waarderen, wanneer het strand niet te druk is. Want anders zoeken de vissen hun toevlucht aan de voet van de heuvels van Champagne en Bellevue die aan het strand grenzen. Aan het einde van de dag wandelen we weer terug met een prachtige regenboog op de achtergrond. 

De volgende dag zeilen we een klein stukje verder de hoek om naar Anse Noire. Het enige zwarte zandstrand in het zuiden van Martinique. Een strook vulkanisch zwartzand overziend door de steile hellingen van de aangrenzende heuvels, verdronken in de vegetatie, biedt de kleine baai van Anse Noire een landschap dat heel anders is dan de stranden in het zuiden van het eiland. Wilder en intenser. Ook hier snorkelen we langs de rotsen. Anse Noire is minder druk dan de andere stranden in de stad Anses d’Arlet. Zou dit komen door de 136 treden van de trap? Toch vonden wij het erg druk aan het einde van de dag. Erg lagen 10 boten voor anker, in de relatief kleine baai, en alle boten hadden maar net genoeg ruimte om 360 graden rond te draaien om hun anker. Heb je ooit van de legende van de Caribische groene flits gehoord? Nou, de banaan op de slagroomtaart (geen kersen hier) is een prachtige zonsondergang. Blijf de horizon zorgvuldig scannen, terwijl de zon achter in de zee verdwijnt, als je geluk hebt… zie je even een smaragdgroene straal glinsteren. De sprankeling zal net zo snel verdwijnen als hij verscheen. Jeroen is de gelukkige van ons die dit fenomeen ook echt heeft gezien. Helaas blijft het voor Rajesh en mij vooralsnog een legende. 

De volgende morgen zijn we naar Anse Dufour gewandeld. Anse Dufour, de ongebruinde tweelingbroer van Anse Noire, heeft het lichtste zand van het eiland! Aan de voet van de rots waarop de weg eindigt, verborgen door een scherm van bomen, zie je door de takken een kleine inham met goudkleurig zand waarvoor een paar vissersboten voor anker liggen. Een trap en een hellingbaan voor mensen in een rolstoel zorgen voor toegang. Dit kleine vissersdorpje genesteld in de holte van een baai biedt een reis terug in de tijd. Alles lijkt veertig jaar geleden te zijn stilgezet. Beneden links een paar vissershutten, rechts twee café-restaurants met een ouderwetse sfeer, en dan het strand. Hier snorkelen we uren en kijken we naar de pelikanen die valk naast de badgasten het water in duiken voor een lekkere maaltijd. 

De volgende ochtend motoren we een half uurtje naar Fort de France. Hier doen we boodschappen en gaat Jeroen naar de immigratiedienst en douane om ons uit te checken. Zaterdag ochtend zeilen we naar Sint-Maarten. Een tocht van 249 NM.